Televizyon, radyo gibi kitle iletim araçlarından yeni olarak, insanlar arasında
birebir iletişimi sağlayan önemli buluş telefondur. Telefon ile iletişimin en önemli
özelliği, hattın diğer ucundaki kişi ile kurulan özel ve bire bir iletişimdir. Bu iletişim
biçimi, çevre faktöründen genelde uzak kişiye ait bir iletişim biçimidir.
Kitle iletişim araçları, genel olarak yayın ve yayınlanan programlar üzerine
kurulmuştur. Yayınlayan kuruluş ile dinleyici veya seyirci arasında, karşılığı
olmayan bir iletişim durumu vardır. Seyirci veya dinleyici önceden hazırlanmış ve
sunulan yayınlardan istediğini seçebilmektedir. Telefon ile kurulan iletişimde ise,
etkileşimli bir iletişim vardır. Çünkü kurulan iletişim, bir araç aracılığıyla başka bir
insan ile kurulan iletişimdir. Karşı taraf, isterse konuşmaya katılır ve cevaplandırır.
Bu posta yolu ile haberleşme uzun zaman kullanıldıktan sonra Claude Chappe isimli
bir Fransız, “uzaktan yazma” anlamına gelen telgraf adında bir sistem önerdi.
“Tepeler üzerine kurulmuş kulelerden oluşturduğu bir ağ kurdu. Bu kuleler üzerine
yerleştirdiği 49 farklı konuma ayarlanabilen iki uzun oka sahip makineler
bulunuyordu. Her konum bir harf veya sayıya karşılık geliyordu. Böylece, bir
kuleden diğer kuleye mesaj ilk olarak ulaksız veya postacısız gönderilmiş oldu.”
Bu sebepten dolayı kullanılan alanlar birkaç hücreye ayrılmıştır. Hücreler farklı derecede büyüktürler ve karşılıklı konuşmaları karıştırmamak için farklı frekanslar desteklemeleri gerekmektedir. Hücrelerin kapsama alanları fiziksel özelliklere göre değişim gösterirler. Verici istasyon kurarken, seçilen alanların ortasına değil kenarına kurulmasına dikkat edilir. Böylelikle bir verici istasyon ile üç hücreye aynı zamanda hizmet verilmiş olur. Bu hücreler içerisinde problemsiz olarak konuşabilmek için her defasında alıcı/verici anten ve temiz bir alıcı anten yeterli olacaktır. Üç ayrı hücre için ise toplam altı anten gerekmektedir
birebir iletişimi sağlayan önemli buluş telefondur. Telefon ile iletişimin en önemli
özelliği, hattın diğer ucundaki kişi ile kurulan özel ve bire bir iletişimdir. Bu iletişim
biçimi, çevre faktöründen genelde uzak kişiye ait bir iletişim biçimidir.
Kitle iletişim araçları, genel olarak yayın ve yayınlanan programlar üzerine
kurulmuştur. Yayınlayan kuruluş ile dinleyici veya seyirci arasında, karşılığı
olmayan bir iletişim durumu vardır. Seyirci veya dinleyici önceden hazırlanmış ve
sunulan yayınlardan istediğini seçebilmektedir. Telefon ile kurulan iletişimde ise,
etkileşimli bir iletişim vardır. Çünkü kurulan iletişim, bir araç aracılığıyla başka bir
insan ile kurulan iletişimdir. Karşı taraf, isterse konuşmaya katılır ve cevaplandırır.
Bu posta yolu ile haberleşme uzun zaman kullanıldıktan sonra Claude Chappe isimli
bir Fransız, “uzaktan yazma” anlamına gelen telgraf adında bir sistem önerdi.
“Tepeler üzerine kurulmuş kulelerden oluşturduğu bir ağ kurdu. Bu kuleler üzerine
yerleştirdiği 49 farklı konuma ayarlanabilen iki uzun oka sahip makineler
bulunuyordu. Her konum bir harf veya sayıya karşılık geliyordu. Böylece, bir
kuleden diğer kuleye mesaj ilk olarak ulaksız veya postacısız gönderilmiş oldu.”
Bu sebepten dolayı kullanılan alanlar birkaç hücreye ayrılmıştır. Hücreler farklı derecede büyüktürler ve karşılıklı konuşmaları karıştırmamak için farklı frekanslar desteklemeleri gerekmektedir. Hücrelerin kapsama alanları fiziksel özelliklere göre değişim gösterirler. Verici istasyon kurarken, seçilen alanların ortasına değil kenarına kurulmasına dikkat edilir. Böylelikle bir verici istasyon ile üç hücreye aynı zamanda hizmet verilmiş olur. Bu hücreler içerisinde problemsiz olarak konuşabilmek için her defasında alıcı/verici anten ve temiz bir alıcı anten yeterli olacaktır. Üç ayrı hücre için ise toplam altı anten gerekmektedir