CEHENNEMİN
önceleri hiç farkedşilmeyen
hareketsiz...kıpırtısız...ürpetileri içinde
treen vagonlasrı agır agır ilerlemekte
çelik tamponlarının çarpışma sesleri arasında
yönrelerek bitmeyen sonsuzluga
bir den bir duraksama...
gelmiş gibi son istasyona
derin bir sessizlik kaplıyor ortalıgı
ferahlıyorum birden
tamamren kurtuluyorum
yaşam denen hastalıktan
hastalıgımın başıuma çökmüş fırtına bulutları
bir nefesde uçup gitti..kayboldu
gözlerim açılıp kapanırken
çaresizlik ve büyük teslimiyetle
annemi görüyorum
yatagımın başucunda
bütün güzelliğiyle
bana bakmakta
hiç şaşırmadan
ben de ona bakıyorum gülerek
büyük bir özlemle
onsuzlugun hasretrini gideriyorum
evet...hürüm artık
ama çariz
istersem kımışldatabilirim
gögsüme baglanmış ellerimi
yine de içimden
hiç kımıldamakl gelmiyor
bir hışırtı geliyor..duyuluyıor
hafiften hafiften
rüzgarda hışırdayan servi agaçlari gibi
ölümümn sesi olmalı
geniş kırlarda
kıvrılıp..uzanarak akan
aslında olomayan
denizleri arayan ..onlara ulasmaya çalışan
ırmaklar gibi
bu nafile iç çekişleri..inlemeleri
ben de takip ediyorum
her dünyayı terkeden gibi
hiç degişmeyen..hep aynı kalan
hatta gün be gün
daha da uzaklaşan
daha da uzaklarda yankılanan
önceleri hiç farkedşilmeyen
hareketsiz...kıpırtısız...ürpetileri içinde
treen vagonlasrı agır agır ilerlemekte
çelik tamponlarının çarpışma sesleri arasında
yönrelerek bitmeyen sonsuzluga
bir den bir duraksama...
gelmiş gibi son istasyona
derin bir sessizlik kaplıyor ortalıgı
ferahlıyorum birden
tamamren kurtuluyorum
yaşam denen hastalıktan
hastalıgımın başıuma çökmüş fırtına bulutları
bir nefesde uçup gitti..kayboldu
gözlerim açılıp kapanırken
çaresizlik ve büyük teslimiyetle
annemi görüyorum
yatagımın başucunda
bütün güzelliğiyle
bana bakmakta
hiç şaşırmadan
ben de ona bakıyorum gülerek
büyük bir özlemle
onsuzlugun hasretrini gideriyorum
evet...hürüm artık
ama çariz
istersem kımışldatabilirim
gögsüme baglanmış ellerimi
yine de içimden
hiç kımıldamakl gelmiyor
bir hışırtı geliyor..duyuluyıor
hafiften hafiften
rüzgarda hışırdayan servi agaçlari gibi
ölümümn sesi olmalı
geniş kırlarda
kıvrılıp..uzanarak akan
aslında olomayan
denizleri arayan ..onlara ulasmaya çalışan
ırmaklar gibi
bu nafile iç çekişleri..inlemeleri
ben de takip ediyorum
her dünyayı terkeden gibi
hiç degişmeyen..hep aynı kalan
hatta gün be gün
daha da uzaklaşan
daha da uzaklarda yankılanan