öncelikle merhabayınlarrrrr
adım Burçin 1992 yılında eylül ayının son demlerinde karadenizin incisi diye bilinen samsun şehrinde gelmişim dünyaya 4 kişilik bir ailenin son ferdiyim annem ev hanımı olarak başladığı kariyerini dekorasyon alanında geliştirerek kendi iş yerini açtı 6 yıl kadar çalıştığı işini kapatıp tekrar ev hanımlığına terfi etti
babam memur olup hala görevini icra etmekte (emekliliği dolalı 2 yıl oldu) benden büyük bir kız kardeşe sahibim dünyalar güzelidir ama görüntü yanıltmasın cadıdır biraz (tamam kabul birazdan biraz fazla)
bana gelince elimi attığım iş ters gider mutlaka bahtsız bedevi ekibi kurduğumuz arkadaşlıklarım dahi olmuştur öyle ki ilk terslik lise yıllarımda geldi babam kendi ideallerini bana dayatmaya kalktı ve inatlaşmalarla lise hayatım birbirine girdi mecburi istikamet açık öğretim lisesine başvurup toplamda 7 yılda lise bitirmiş bulunmaktayım üniversite için tercihleri beklemekteyim sınavsız geçiş ile bilgisayar programcılığı okuyacağım kısmetse bir yandan çalışmaktayım (tabi ne kadar daha çalışırım bilmiyorum)
birazda kişiliğimden bahsedeyim
çok sabırlıyımdır fakat sabrım taştığında gözüm hiç bir şeyi görmeyecek kadar kararır insanları severim
asiyimdir dik başlıyımdır kararsız biriyim sonraaaa duygusal yogunluklar cok yaşarım cok karamsar olduğum söylenir hatta depresif diyenler var ama gördüğüm bi gerçek varsa poliyannacılık oynamayı sevmem açık sözlüyümdür lafı gevelemem arada patavatsızca bile dile getirdiklerim olur sevecenimdir insanları mutlu etmeyi çok severim süprizler yapmaya bayılırım sevdiklerimin yüzündeki gülümseme için tabiri caizse kaf dağının ardına bile uça bilirim gezmeyi severim sevdiklerimle birlikteysem eğer ama evde kalmayı daha çok severim küçücük bir odam var artık eski heybetli çatı katı odam tarih oldu
gerçi suanki odamdanda memnunum küçük şirin bir şey odamın en büyük özelliği duvarına kartal çizmiş olmamız odamda vakit geçirmeyi severim kitaplarım herşeyim kalsik müzik rock müzik slow müzik ve türk sanat müziği dinlemeyi severim mumları ve tütsülere baayılırım 100lü paket yüzen mumlarım en fazla 1 ay dayanır çok sık depresyona girer odama kapanır bir kaç saat sonra neşe ile çıkarım neşeliyimdir çoğu zaman çocuk gibiyimdir arada kendi kendimi bunaltığımı kabul ediyorum ama hayat felsefem dibe vurmadan yüzeye çıkamazsındır oy yüzden içinde bulunduğum duyguyu dibine kadar yaşamadan başka moda geçmem özgürlüğüme düşkünümdür hayatıma ben müsade etmediğim sürece müdeale edilmesini sevmem
şimdilik aklıma gelenler bunlar aklıma geldikçe yazarım yada tanıdıkca kendiniz anlarsınız
iyi forumlar dilerim eyy forum ahalisi kucak dolusu sevgiler
adım Burçin 1992 yılında eylül ayının son demlerinde karadenizin incisi diye bilinen samsun şehrinde gelmişim dünyaya 4 kişilik bir ailenin son ferdiyim
annem ev hanımı olarak başladığı kariyerini dekorasyon alanında geliştirerek kendi iş yerini açtı 6 yıl kadar çalıştığı işini kapatıp tekrar ev hanımlığına terfi etti babam memur olup hala görevini icra etmekte (emekliliği dolalı 2 yıl oldu) benden büyük bir kız kardeşe sahibim dünyalar güzelidir ama görüntü yanıltmasın cadıdır biraz
(tamam kabul birazdan biraz fazla)bana gelince elimi attığım iş ters gider mutlaka bahtsız bedevi ekibi kurduğumuz arkadaşlıklarım dahi olmuştur öyle ki ilk terslik lise yıllarımda geldi babam kendi ideallerini bana dayatmaya kalktı ve inatlaşmalarla lise hayatım birbirine girdi mecburi istikamet açık öğretim lisesine başvurup toplamda 7 yılda lise bitirmiş bulunmaktayım üniversite için tercihleri beklemekteyim sınavsız geçiş ile bilgisayar programcılığı okuyacağım kısmetse bir yandan çalışmaktayım (tabi ne kadar daha çalışırım bilmiyorum)
birazda kişiliğimden bahsedeyim
çok sabırlıyımdır fakat sabrım taştığında gözüm hiç bir şeyi görmeyecek kadar kararır insanları severim
asiyimdir dik başlıyımdır kararsız biriyim sonraaaa duygusal yogunluklar cok yaşarım cok karamsar olduğum söylenir hatta depresif diyenler var ama gördüğüm bi gerçek varsa poliyannacılık oynamayı sevmem açık sözlüyümdür lafı gevelemem arada patavatsızca bile dile getirdiklerim olur sevecenimdir insanları mutlu etmeyi çok severim süprizler yapmaya bayılırım sevdiklerimin yüzündeki gülümseme için tabiri caizse kaf dağının ardına bile uça bilirim gezmeyi severim sevdiklerimle birlikteysem eğer ama evde kalmayı daha çok severim küçücük bir odam var artık eski heybetli çatı katı odam tarih oldu
gerçi suanki odamdanda memnunum küçük şirin bir şey odamın en büyük özelliği duvarına kartal çizmiş olmamız odamda vakit geçirmeyi severim kitaplarım herşeyim kalsik müzik rock müzik slow müzik ve türk sanat müziği dinlemeyi severim mumları ve tütsülere baayılırım 100lü paket yüzen mumlarım en fazla 1 ay dayanır çok sık depresyona girer odama kapanır bir kaç saat sonra neşe ile çıkarım neşeliyimdir çoğu zaman çocuk gibiyimdir arada kendi kendimi bunaltığımı kabul ediyorum ama hayat felsefem dibe vurmadan yüzeye çıkamazsındır oy yüzden içinde bulunduğum duyguyu dibine kadar yaşamadan başka moda geçmem özgürlüğüme düşkünümdür hayatıma ben müsade etmediğim sürece müdeale edilmesini sevmemşimdilik aklıma gelenler bunlar aklıma geldikçe yazarım yada tanıdıkca kendiniz anlarsınız
iyi forumlar dilerim eyy forum ahalisi kucak dolusu sevgiler
