BayKoltukcu
Üye
-
- Katılım
- Ağustos 16, 2016
-
- Mesajlar
- 391
-
- Tepkime puanı
- 78
-
- Puanları
- 278
-
- Yaş
- 36
Vay be.. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı noktadayım... Dile kolay 6 ay ne anılar yaşadım burada.. Güneşli günler, yağmurlu fırtınalı kapalı havalar.. Sohbetler, makaralar... Ne güzel günlerim vardı bu dibek şubesinde.. Bazen vardiya çıkışı sohbet ederdik.. Rüzgarlı yaz geceleri yıldızlara bakıp hayal kurardık...
Bazen o tatlı yüzü ile Bayan Kaykay gelirdi.. Ona öyle derdik çünkü işe kaykay ile gelirdi.. Bana o komik yüz ifadesi ile kahve var mı diye sorardı.. Bende olmaz mı kaykay hanım der verirdim..
Tuba... Bazen onu göremeyeceğim korkusu ile yaşardım.. Temmuz ayıydı hiç unutmuyorum başka şubeye gönderdiklerinde ne kadar da içim sıkılmıştı. En son yerim sabit oldu diye sevinmiştim.. Ama gördüm ki eski sevgilisini aslında unutmamış hiç.. Ben o güzel sürprizleri hayal ederken o bu güzel şeyleri hep ona yaptı... Ve bir süre sonra fark ettim artık ben hissizleşiyordum.. Yani artık önemsemiyordum tıpkı şimdi onu hiç göremeceğimi bilmek gibi.. Neyse canı sağolsun gene de güzel arkadaşlığımız oldu..
Mart ayında ilk başladığımda neydi be.. Önce ortamı sevmeye çalışıyordum.. O soğuk günlerde ne çabalıyordum... Şimdi ne kadar da garip geliyor.. Hayat ne kadar da enteresan değil mi? En alıştıklarımızı bile bizden alıyor..
Bazen o tatlı yüzü ile Bayan Kaykay gelirdi.. Ona öyle derdik çünkü işe kaykay ile gelirdi.. Bana o komik yüz ifadesi ile kahve var mı diye sorardı.. Bende olmaz mı kaykay hanım der verirdim..
Tuba... Bazen onu göremeyeceğim korkusu ile yaşardım.. Temmuz ayıydı hiç unutmuyorum başka şubeye gönderdiklerinde ne kadar da içim sıkılmıştı. En son yerim sabit oldu diye sevinmiştim.. Ama gördüm ki eski sevgilisini aslında unutmamış hiç.. Ben o güzel sürprizleri hayal ederken o bu güzel şeyleri hep ona yaptı... Ve bir süre sonra fark ettim artık ben hissizleşiyordum.. Yani artık önemsemiyordum tıpkı şimdi onu hiç göremeceğimi bilmek gibi.. Neyse canı sağolsun gene de güzel arkadaşlığımız oldu..
Mart ayında ilk başladığımda neydi be.. Önce ortamı sevmeye çalışıyordum.. O soğuk günlerde ne çabalıyordum... Şimdi ne kadar da garip geliyor.. Hayat ne kadar da enteresan değil mi? En alıştıklarımızı bile bizden alıyor..
bu ne cesaret. Biri şu arkadaşıma benimle direkt olarak konuşmayacağını anlatabilir mi, üstelik birader falan demiş