X
X
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Merhaba ;
Eskisi kadar vaktim olmuyor 9-10 yil once yazdigim yazilari yavas yavas paylasacagim. Vakit bulursam yeni yazilarimida eklerim..
Yazimin basligini ilk okudugumda cok ilgimi cekmisti. Kimdi soyleyen? Michael Jordan. Kimdir? Dunya'nin gelmis gecmis en buyuk basketbolcusu. Kendisine soruyor muhabir ; - Michael, basarinin sirrini neye borclusun? Verdigi cevap: - "Kariyerim boyunca 9000'den fazla başarısız atış yaptım, 300'den fazla oyun kaybettim, 26 kez oyun kazandıracak atışı ıskaladım.. Çabaladıkça başarısız oldum, başarısız oldukça çabaladım.. İşte başarımın sırrı..."
Farkindayim cok ucuk bir ornek, bizler onun gibi gunde 6 saat sutta atamayiz, onunda farkindayim o zaten siradan insanlarin yapmaya usenecegi binlerce seyi saatlerce yaptigi icin suan efsane, onunda farkindayim. Peki biz ne yapiyoruz arkadaslar? Kendimizi gelistirmek, basarili olabilecegimize inandigimiz, yaparken keyif aldigimiz alanlarda ilerlemek icin nasil bir calisma icerisindeyiz? Kendimize ne katiyoruz?
Gecen gun bir arkadasimiz kendi kisisel paylasimlarini yayinlamisti. Kendisine daha iyisini yapabilirsin dedigimde maalesef bana bozulmustu, begenmedigimi dusundu muhtemelen. Neden geldigimiz noktalari hep yeterli goruyoruz? Benden bu kadar olur, fazlasi gelmez. Bunu yapabildigime sukretmeliyim! vs. bu tip konusmalarla neden kendimizi assagiliyoruz? Elin gavuru cokmu zeki bizden? veya iki tanemi beyine sahip? Sadece planli ve programli calisiyor ve AZIMLI.
Birkac hafta oncesi sevdigim bir arkadasimla is bolumu yaptik, isin bir kismini o yapacakti bir kismini ben, velhasil planladigimiz vakitte kendi uzerine dusen isi bitiremedi, kendisinin biraz ustune gittigimde aldigim tepki ust paragraftaki arkadasin tepkisiyle benzerlikler gosteriyordu ; Benim kapatistem bu kadar, daha fazlasi gelmiyor elimden. Maalesef dusunce tipi ayni, onyargilar ayni, boyle dusunursek gelebilecegimiz maksimum nokta nedir?
Azicik asim, kaygisiz basim. Evim olsun, sicak olsun, colugum cocugum disarida kalmasin. Arabam olsun ayagimi yerden kessin yeter. vs. Bu tip soylemleride hemen hemen kendince 'realist' dusunen herkesten duymak mumkun. Evet hayallerini gerceklestirebilirsin, 30 yasinda bir araban 50 yasinda bir evin olabilir, kucuk bir dukkaninda olsun hadi bonus. Sen bunlari gelebilecegin son nokta olarak gormeye devam edersen, biz daha ''GAVUR YAPIYOR ARKADAS'' diye cok hayiflaniriz.
Vakit ayirip okuyan herkese tesekkurler, sevgiyle kalin.
Ibrahim Celik
13.12.2010
Eskisi kadar vaktim olmuyor 9-10 yil once yazdigim yazilari yavas yavas paylasacagim. Vakit bulursam yeni yazilarimida eklerim..
Yazimin basligini ilk okudugumda cok ilgimi cekmisti. Kimdi soyleyen? Michael Jordan. Kimdir? Dunya'nin gelmis gecmis en buyuk basketbolcusu. Kendisine soruyor muhabir ; - Michael, basarinin sirrini neye borclusun? Verdigi cevap: - "Kariyerim boyunca 9000'den fazla başarısız atış yaptım, 300'den fazla oyun kaybettim, 26 kez oyun kazandıracak atışı ıskaladım.. Çabaladıkça başarısız oldum, başarısız oldukça çabaladım.. İşte başarımın sırrı..."
Farkindayim cok ucuk bir ornek, bizler onun gibi gunde 6 saat sutta atamayiz, onunda farkindayim o zaten siradan insanlarin yapmaya usenecegi binlerce seyi saatlerce yaptigi icin suan efsane, onunda farkindayim. Peki biz ne yapiyoruz arkadaslar? Kendimizi gelistirmek, basarili olabilecegimize inandigimiz, yaparken keyif aldigimiz alanlarda ilerlemek icin nasil bir calisma icerisindeyiz? Kendimize ne katiyoruz?
Gecen gun bir arkadasimiz kendi kisisel paylasimlarini yayinlamisti. Kendisine daha iyisini yapabilirsin dedigimde maalesef bana bozulmustu, begenmedigimi dusundu muhtemelen. Neden geldigimiz noktalari hep yeterli goruyoruz? Benden bu kadar olur, fazlasi gelmez. Bunu yapabildigime sukretmeliyim! vs. bu tip konusmalarla neden kendimizi assagiliyoruz? Elin gavuru cokmu zeki bizden? veya iki tanemi beyine sahip? Sadece planli ve programli calisiyor ve AZIMLI.
Birkac hafta oncesi sevdigim bir arkadasimla is bolumu yaptik, isin bir kismini o yapacakti bir kismini ben, velhasil planladigimiz vakitte kendi uzerine dusen isi bitiremedi, kendisinin biraz ustune gittigimde aldigim tepki ust paragraftaki arkadasin tepkisiyle benzerlikler gosteriyordu ; Benim kapatistem bu kadar, daha fazlasi gelmiyor elimden. Maalesef dusunce tipi ayni, onyargilar ayni, boyle dusunursek gelebilecegimiz maksimum nokta nedir?
Azicik asim, kaygisiz basim. Evim olsun, sicak olsun, colugum cocugum disarida kalmasin. Arabam olsun ayagimi yerden kessin yeter. vs. Bu tip soylemleride hemen hemen kendince 'realist' dusunen herkesten duymak mumkun. Evet hayallerini gerceklestirebilirsin, 30 yasinda bir araban 50 yasinda bir evin olabilir, kucuk bir dukkaninda olsun hadi bonus. Sen bunlari gelebilecegin son nokta olarak gormeye devam edersen, biz daha ''GAVUR YAPIYOR ARKADAS'' diye cok hayiflaniriz.
Vakit ayirip okuyan herkese tesekkurler, sevgiyle kalin.
Ibrahim Celik
13.12.2010
