Büyüdüğünüzü anladığınız an?

H
⚪ Konu sahibi son olarak 3836 gün önce görüldü
Yeniden başlamanın çok geç olduğunu, yaptığım hataların ve kayıpların düzelemeyeceğini anladığım ve "Hiçbir şey için geç değil." cümlesinin yalan olduğu gerçeğini fark ettiğim an.

Babamdan para istemeye çekinmeye başladığım an.

Bir de patlıcan ve mantarı sevmeye başladığım an.
 
Eskiden taktığım ufak tefek şeyleri,takmadığım an.
Birisi bana ters konuştuğunda,güzellikle veya susarak karşılık vermeye başladığım an.
Aileme,içimde hiç isyan kalmadan,sorunsuzca yaklaşabildiğim an.
En önemlisi,sorumluluklarımı hissettiğim an.
 
gelip buraya konu açtım
 
Bir istasyona gidip bulunduğum yerden kaçmayı ve defolup gitmeyi düşündüğüm an belki daha mutlu belki de daha huzursuz olabileceğim bir yere gitmeyi düşündüğüm an yorgun gözlerle tüm şehri izleyebileceğim an sonra bir yere yerleşip kahpe menfaatlerden,sahte toplumlardan uzaklaşmayı düşündüğüm an.
 
Keşke büyümeseydim dediğin andır
 
Kimseye minnet duymadan yaşamaya çalışarak. Yaşayarak.
Derdimin üzerine toprak atıp anlatmayı bırakarak.
Yalnızlığı sevdiğimde anladım belki de. Tek başıma kendimle saklambaç oynarken, sobelediğim şeylerin arkadaşlarım değil dertlerim olduğunu gördüğüm zaman.
İçimde ki veleti hiç şımartmadım ki. Üvey anne gibiyim :T:
 
daha 6 yaşında baba paramız yoksa bayramlık almayalım dediğim anda
 
1996 yılınınn şubat ayıydı. Keşke hiç yaşamasaydım ..
 
Öyle vay be ben büyüdüm dediğim bir an yaşayıp kendime hatırlatmadım büyümek kaçınılmaz bir şekilde yaşadıkların büyütüyor.
 
Insanlarin ne zaman icten davrandiklarini , ne zaman sahte davrandiklarini anladigim andir.
Cunku bu an , benim de buyudugum ve benim de bazen bu tur sahtekarliklar yaptigimi anladigim bir andi.

Cocukluktan siyrilip gercek Dunya'ya ama bir o kadar da sahte bir Dunya'ya gectiginiz an bu andir iste.
 
Bir bakmışım "Keşkelerim" peşimde geliyor, vay be ne zaman bu kadar uzun kuyruk oldu- dediğim andır.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri