Topluma göre değil de kendilerine göre de öyleler-öyle olmalılar. filozoflar delidir çünkü toplum ya da çoğunluk mavi görürken onlar kırmızı görmez hayır mavi'nin maviliğini değil arkasında yatan ayrıntıları görürler.
insanlar ağaç görür, onlar topraktan uzanan karmaşık yapıları ve bütünlük halinde sonsuz parçayı ve ağacı ağaç yapan şeyleri görürler ve bu yüzden toplumdan daha karmaşık bir kafa yapıları vardır.
insanların bir artı bir eşittir iki dedikleri eşitlikte onlar or"neden böyle" susunu sorarlar ki belki de deli olmaları bundandır.
ya da bazen onların da kendi akıllarını sorguladıkları anlar vardır ve kendi aklını sorgulayan delidir. -o kadar!-
içinde bulunduğu dünya ile dışında bulunduğu dünyanın yer değiştirmesi de belki de ondandır.
öyle ki, her filozof delidir, ama her deli filozof değildir -doğalı da bu ya!- neden, çünkü her deli düşünmez ama her filozof düşünür vesair.
her şey bir yana, sen düşünüyorsan; sana deli diyecekler.
sen düşünüyorsan, sana asosyal diyecekler;
sen düşünüyorsan, seni anlamadıklarını söyleyecekler.
çünkü düşünmek acı verir.
çünkü acı sunduğunu bile bile düşünmekteki mazoşizme rağmen gizli bir intihar kokusu da var.
ha ha!
düşünmek intihar etmektir;
sen düşünüyorsan, senden korkacaklar.
çünkü toplum acı çekenleri sevmez.
onlar ölümü hatırlatır.
sen onlara,
sonu hatırlatıyorsun.