İnsan için iki evre, iki kat, iki yaşam karakteristiği vardır.
Bunların ismi olmasa da ben alt ve üst derim.
Alt kattaki insanlar iyiyi iyi alırken, kötüyü komple kötü alırlar. Bu sağlıklı bir insan davranışı gibi görünse de "kanımca" asıl sağlıksız olandır.
Engelleyemezsin. Kötülerden kaçamazsın. Sen ne kadar kendini çekersen bu katta bir o kadar hızda geri yapışacaksın onlara. Senin yaptığın akan suya dur demeye benzer bu katta.
Üst kattaki insanlar ise hayatı bir çembere benzetirler. Bu çemberin herhangi bir noktasından "iyi ve kötü" zıt yönlerde harekete başlarlar. Fakat çember ne kadar büyük, karmaşık, anlaşılmaz olsa da gerekli yollar alındığı takdirde iyi ve kötü, çemberin bir noktasında buluşacaklardır.
Şunu söylüyorum. Bir söz vardır. "İyi de kötü de Allah'tan." diye. Bu yüzden neyin iyi neyin kötü olduğunu tek tek belirleyip iyilere yapışıp, kötülerden kaçmak yerine oturup diyeceksin "Ulan ben nefes alıyorsam yaşıyorum!"
Bu önemli adımdan sonra sal gitsin iyi neymiş kötü neymiş. Artık yavaş yavaş kendini tanıyacaksın, değer yargılarını oluşturacaksın, bir kimlik inşa edeceksin ve işin sonunda bir "model" teşkil edeceksin.
İyi ve kötüyü, sen belirleyeceksin!