Bugün Yağmurla Ağladım
keşke seni hiç tanımamış olsaydım
hiç sevmemiş olsaydım
kanamazdı yüreğim ezilmişliğim
boynumun bükülmüşlüğü olmazdı
keşke hiç görmeseydim seni
hayalin mıh gibi çakılıp aklıma
seni unutmayı becerebilecekmiyimlerim
olmazdı nede kuruntularım
nede suçlamalarım baktığım heryerde
attığım her adımda aldığım nefesimde
kalbimin en ücra köşesinde olmazdın
hayallerim olmazdı gözyaşlarım akmazdı
seni unutabilecekmiyim bilmiyorum
başaramayacağım sanırım
o kadar boşluktayım ki
o kadar çırpınıyorum ki
yaşam ile ölüm arasında bocalıyorum
bir yanım yaşamaktan yana
bir yanım ölüm soğukluğunda
sen yoksan anlamı mı kaldı ki yaşamanın
gülmeler uzak hayaller o kadar uzakta ki
bu gün uzun zamandır uğramadığım sahile uğradım
istanbulda yağmur vardı ıslandım ıslandım
gözyaşlarım eşlik etti yağmurun şarkısına
ben her zaman yalnızdım
fakat bu gün
bir o kadar da çaresizdim
hep senli anlarımı düşündüm
artık nedeni varmıydı seni düşünmenin
seninle avunmanın bilmiyordum
öylesine işlemişsin ki benliğime
öylesine bendesin ki
kimbilir ne zaman gideceksin
çok erken bir ayrılık acısı
ayrılığın ertesinde yüreğimden
düşen kelimeler satır satır işliyor
kifayetsizleşiyor çünkü seni sevmeyi
anlatamadığım için ayrılığı da acılarımı da yazamıyorum
sadece bir şey biliyorum
şuan benim gibi acı çeken bu kadar severken
ayrılan yüreğinde fırtınalar kopan onbinlerce
yürek var ve artık inanıyorum gerçekten
sevenler hiç bir zaman kavuşamıyorlar
aşklar masallarda sevgiler hikayelerde
özlemler şiirlerde gözyaşları şarkılarda
ayrılıkta bile sen sen diye çarpan bu yüreği
allaha emanet ederek tüm sevenlere
sabır dileyerek mutluluklar dileyerek
hayata akıyorum ve unutma öyle bir yürek ki
bendeki varlığında ve yokluğunda hep sen sen sen diye
atıyor seni ölesiye sevdim ve sonsuza dek
kapadım yüreğimi ayrılık olsa bile
sana söz veriyorum hiç bir zaman
çıkmayacaksın bu yürekten
elveda bitanem...
alıntı
keşke seni hiç tanımamış olsaydım
hiç sevmemiş olsaydım
kanamazdı yüreğim ezilmişliğim
boynumun bükülmüşlüğü olmazdı
keşke hiç görmeseydim seni
hayalin mıh gibi çakılıp aklıma
seni unutmayı becerebilecekmiyimlerim
olmazdı nede kuruntularım
nede suçlamalarım baktığım heryerde
attığım her adımda aldığım nefesimde
kalbimin en ücra köşesinde olmazdın
hayallerim olmazdı gözyaşlarım akmazdı
seni unutabilecekmiyim bilmiyorum
başaramayacağım sanırım
o kadar boşluktayım ki
o kadar çırpınıyorum ki
yaşam ile ölüm arasında bocalıyorum
bir yanım yaşamaktan yana
bir yanım ölüm soğukluğunda
sen yoksan anlamı mı kaldı ki yaşamanın
gülmeler uzak hayaller o kadar uzakta ki
bu gün uzun zamandır uğramadığım sahile uğradım
istanbulda yağmur vardı ıslandım ıslandım
gözyaşlarım eşlik etti yağmurun şarkısına
ben her zaman yalnızdım
fakat bu gün
bir o kadar da çaresizdim
hep senli anlarımı düşündüm
artık nedeni varmıydı seni düşünmenin
seninle avunmanın bilmiyordum
öylesine işlemişsin ki benliğime
öylesine bendesin ki
kimbilir ne zaman gideceksin
çok erken bir ayrılık acısı
ayrılığın ertesinde yüreğimden
düşen kelimeler satır satır işliyor
kifayetsizleşiyor çünkü seni sevmeyi
anlatamadığım için ayrılığı da acılarımı da yazamıyorum
sadece bir şey biliyorum
şuan benim gibi acı çeken bu kadar severken
ayrılan yüreğinde fırtınalar kopan onbinlerce
yürek var ve artık inanıyorum gerçekten
sevenler hiç bir zaman kavuşamıyorlar
aşklar masallarda sevgiler hikayelerde
özlemler şiirlerde gözyaşları şarkılarda
ayrılıkta bile sen sen diye çarpan bu yüreği
allaha emanet ederek tüm sevenlere
sabır dileyerek mutluluklar dileyerek
hayata akıyorum ve unutma öyle bir yürek ki
bendeki varlığında ve yokluğunda hep sen sen sen diye
atıyor seni ölesiye sevdim ve sonsuza dek
kapadım yüreğimi ayrılık olsa bile
sana söz veriyorum hiç bir zaman
çıkmayacaksın bu yürekten
elveda bitanem...
alıntı