Buğulu Camdan Görünenler

M
⚪ Konu sahibi son olarak 3431 gün önce görüldü
Günlüğüm olsun istedim. Düşüncelerimi yazdığım. Her gün yazar mıyım bilmiyorum ama hmm yazdığım günler başındayım günlük. (:

Kimsesiz hayatımdaki O'nun olmadığı şehirde yapayalnız yaşıyorum. Bilmediğim bir ortamda kendimden bile bi haber yaşıyorum. Küçücük odadan saatlerce çıkmayıp aynı sevimsiz suratları görüyorum. Bütün bunlarda tek dayanacağım nokta sevdiğim.. O da benden kilometrelerce uzakta. Yapayalnızlığıma tek çare o. Ah bi de uzakta olmasa. Ama aşkımızın şiddeti ne kadar büyükse dayanmam da o kadar büyük olacak.
 
Hani bazen her şey üst üste gelir ya böyle sadece sen yaşıyorsun zannedersin heh işte tam da öyle günler geçiriyorum. Her şey ters gidiyor. Hayır bir gün de iyi bir şey olsun demi ama yok. Hayatım aksilikler ve yanlışlıklar üzerine kurulmuş sanki. Önce bilgisayarım bozuldu sonra telefonum. Telefon yapıldı dedim bilgisayar çalışmıyor. Yeni bilgisayarın nesi olur ki böyle durumlar da sadece bana denk gelir zaten. Allah'ım sabır. Ailemden uzakta olduğum için güç bulamıyorum ben. Sevdiğimden güç alıyorum sadece. Dayanacak gücüm o benim. Sabır Allah'ım sabır.
 
Yalnız olduğumu düşünmüyorum. Sadece güvenmiyorum insanlara. Benim ki özellikle insanlarla uğraşmamak. Zaman çok çabuk geçiyor. Biraz zaman sonra gideceğim buralardan. Hiç kimseyi hatırlamayacağım. O yüzden ne diye üzüleyim ki. Gelmişim kaç yaşına. Bunları dert edecek değilim. Benim derdim kendimle aslında. Kendime güvenmemekten dolayı. Vizelerin sonuçları çok şükür gayet iyi. Bir ders dışında. O dersten de korkmuştum ilk girdiğim derste. Onun için sıkıntım var. Yazasım geldi günlük. Bir sorun yok çok şükür. Yalan dolan insanlarla örülü bu dünyada tertemiz bir aşkla sevmeye çalıştığım bir adam var. O olsun yanımda gerek yok gereksizlere. O benim dünyamda fazlasıyla mutlu ediyor beni. İyi ki var o. O olmasaydı şuraya daha karamsar şeyler yazardım. Ama yok. Hayatımda karamsarlığa üzüntüye yer yok. "Ömrüm" sayesinde güçlüyüm. :)
 
İyi olmadığımı hissediyorum. Bambaşka bir şehirde kayboluyorum gibi hissediyorum. Olmuyor bazı şeyler. Insanlar çok kötü, insanlar çok nankör. Insanlar birbirinin ayıbını bulunca ortaya dökecek kadar adiler. Istisnalar var evet. Allah'a şükür ki o istisnalar var. Değilse dünya yaşanmayacak bir hal alırdı. Kötü insan olmak olay. İyi insan olup herkese iyi ve nezaketli olmak zor. Çünkü insanlara göre yanlış olan sensin. Herkese iyi olmak saçmalık bu devirde. Öyle mi? Herkese iyi olan insan sayısı ay olduğu için saçmalık geliyor olmasın insanlara. Yoruldum ben. Yordu şu hayat beni 20 yılda. Buğuyum ben. Buğulu camın ardından gördüklerimden ibaret hayatım. Aslında mor rengi çok severim ben. Mor da diğer bir adım. Ama mor gösteriş istisam demek. Bende o yok ki. Gözlüklü, sessiz sakin, sessiz sakin olduğu için sinsi ilan edilen, insanlarla iyi olmaktan dolayı suçlamıyorum. Dürüst olduğum için garip karşılanıyorum. Olsun ama. Seviyorum ben bendeki renkleri. Güneşin sarısını aşkın kırmızısını da barındırırım bünyemde. Hak edenin yüreğini ısıtırım fazlasıyla, hak eden adamı aşkın büyüsü ile boğabilirim sıkmadan. Ki öyle de yaptım. :) Mor'un ihtişamını da yaşarım kendi hayatımda. Ben buyum işte. Hayatta yediği darbelerle bir şeyler öğrenmiş. Defalarca yenilse de yine de aşık olup delicesine sevmiş. Ama bu sefer bir fark var ki kaybetmek istemiyorum. Aşkın kırmızısını kaybedemem. Anlıyor musun beni adam! Sensiz ben bir hiçim!
 
Beğenmediler seni yeni halim. Gülüşlerimi kıskandılar. Hoşlarına gitmedi. Türlü türlü laf edildi. Eskiye dönüş vakti gelmiş. Severler mi eski beni?
Hazırlar mı acaba senin neyin var demeye. Neler oluyor sana ne bu halin demeye. Hazır olmazlar ki bu da garip gelir insanlara. Değiştin derler.Belki sevdiğim adam bile bir şeylerin ters gittiğini düşünebilir. Hayır. Bu ben asıl ben. Her daim hüzünle iç içe olan benim kendi halim. Deli olmak bana yakıştırılmıyor. Gülüşlerim saçma geliyor insanlara. Yaptığım davranışları yadırgıyorlar her türlü. Dışarıdan gelen her adam bana delicesine aşık görünüyor. Hayır. Benim hikayemde delicesine aşık olan benim. Gitmemeleri için mücadele eden içimdekileri kaybetmekle karşı karşıya kalan benim. Çok mu kolay kendini sevmeyen bi ruhun bir bedenin bir başkasına kal diye yakarışları. Kalmam diye ısrar edenlere aşığım diye çırpınışları.
Çok mu kolay hiç görmediğin adama benim demek! Çok zor. Eminim sevgisinden. Eminim sevgimden. Korkularımın yabana atıldığı bir sevda ile baş etmek çok mu kolay e dostlar...


Kulağımda en sevdiğim müziğin tınısı aklımda sevdiğim adam ve kendi çırpınışım yüreğimdeki susmayan sesler aklımı meşgul eden meseleler aynaya bakmak istemediğim bir suret ve neşesinden yoksun olmuş bir ruh.. Kimsesiz bir insan düşüncesinde kalmış beynimin çırpınışları... Anlamsız anlamsız kelimeler.
Karmakarışık olan ben. Ben artık nasıl davranmam gerektiğini bilmez bir vaziyetteyim. Bir taraftan çok seviyorum. Haddimden çok bir taraftan beni hak ediyor mu meselesi...
Sana en çok ben yakışıyorum bu bir gerçek. Ama bu eski halime bürünmüş beni de seversin değil mi?
 
Ben geldiimmm. :)
Hoş mu geldim bilmem ama ben bu sefer hoş geldim iyi geldim.
Bu sefer iyi şeylerin olacağını anladığım yerden geldim.
Huzurun yanından geldim.
Hayatın yaşanabilir yanlarını bu denle gördüğüm için Allah'ıma milyonlarca kez şükürler olsun.

Ne kadar da anlamlıymış meğersem okunmuş bir kitabı yeniden okuyacak olmak.
Ya da ne kadar heyecanlıymış bir sinema biletini saklamak...
Geçip gittiğin yerleri sana anlam veren insanla geçtiğinde cehennem gelen yer cennet geliyor sana. Hiç bilmediğin kendinin dahi bilmediğin yönlerini çözebiliyor yanındaki sanki sen sanki senden biri gibi...
Aynı eşyaları kullanacak olmak ne kadar da güzelmiş.
Bir kalpte var olmak o kalbe sımsıkı sarılmak bırakmamak sıkıca bağlanmak öylesine anlamlı ki...

Ben hep derdim benim şansım yok. Yok. Yok.
Evet yokmuş. Şansım bu zamana kadar. Meğersem başka yerlerdeymiş. Sonra gelmiş beni bulmuş ve benim mutluluğum sonra başlamış.
İnan Kahve Kokum kelimelerim az kalıyor gerçekleri anlatmaya.
Sadece şu söz var aklımda;
Her gün yüzlerce hayal kurar insan ve hiç biri gerçek olmaz; ama bir gün bir gerçek yaşarsın hiçbir hayale sığmaz..
 
Epeydir yazmamışım. Bugün karalayayım bakalım bir şeyler.
Doğaçlama çıksın bakalım cümlelerim.
Biraz kırık buruk bir haldeydim dünden beri. Kayıplarla ola ola öğreniyor insan. Büyüyor da. Sadece canımı yakacak insanlara aşırı değer vermem benim için sıkıntı. Neyse önemli bile değil. Kimin ne olduğunu öğretiyor Allah.

Dün dersimize giren Hocam beni yanında çağırdı. Müsait olduğunda gel diye. Bugün öğlen gittim yanına. Geçenlerde onun dersinde sunum yapmıştım çok beğenmişti. Okulumuzu ve bölümümü temsil adına bir konferans varmış. Sunum yapmak adına beni düşünmüş. :dyg: Bu kadar güzel konuştuğumu bilmiyordum. Konferanslara çağrılıyorum artık :D Ve asıl bomba konferans Denizlideeeee... Evet evet Denizli de. Umarım olur da giderim. Denizli 2. memleketim benim. :dyg: Ayy heyecanlandım yazarken bile :D
Neyse her şeyin hayırlısı olur inşallah :)
 
Yemin ederim bunaldım darbelerden.
Çekip gidesim var.
Kalbimi kıran ben haklıyım diye üste çıkıyor.
Kalp bu taş değil. Ne demek ben haklıyım.
Ne facebook ne twitter de yokum. Var olduğun forumda da yokum işte.
Tükendim artık ben. Yanlış anlamalarından bıktım.
Dostum dedim canım dedim canımın içine ettin. O can bir daha eskisi gibi olur mu sana?
Sen düşün.

Neyse benim Ecemim var özgürüm var. Onlar varken güzel bu dünya.
Onlar olmazsa dayanamam...
 
Hep mutsuzken mi yazılacak şu günlük bi kere de mutluyken yazılsın demi :)
Evimdeyim. Ailemin yanındayım. Tatil kısa süreli olsa da olsun ailemi görmek iyi geldi.
Vize sonuçlarımdan açıklanmayan iki tane kaldı. Diğerleri şahane diyebileceğim notlar :)
Çok şükür.
Evimde vakit geçirmek gibisi yok. Ailemin yanında geçiriyorum vakitleri.
Film izliyorum bol bol :)
Öyle geçiyor günler Buğulu Dünya'm :)
 
Uzun zamandır ne kağıt kalemle ne de forumlara yazı yazmak gibi bir işim oldu.
Staja başladım. Yoğunum ya. Devlet memuru gibi çalışıyorum bana da para vermeleri gerek.
Güya tatile girdik iki günlük ne ki bak geçti bile uff.
İşi öğrendim de bana faydası olmayacak ki oranın işe bile giremem staj bitince bitecek orası.
Neyse artık.
Staj bitince doktorlarla haşır neşir olabilirim sanırım. :(
Neyse Allah büyük bir çaresine bakacağım.
Her şey için şükür. Mutluluğun kapımı çaldığı şu yılda çok da karamsar şeyler yazasım yok.
Şükür seni bana verene koca bir şükür... :)
 
Stajın son günleri. Sıkıldığın bir şeyden kurtulmak ne de iyi gelecek.
Normal insanlarla uğraşmak zor zaten bir de insanlara laf anlatmaya çalışmak ne kadar da zor. Güler yüzlü olmayacaksın da ne olacak kendine dert edersin çoğu şeyi :) İnsan en azından karşısındaki gülünce kendini iyi hissediyor. Mahrum etmeyelim insanları iyilikten güzellikten demi ama. (:
Şu gıcık günlerde azıcık gülelim demi. Bundan sonra ne de olsa çoğu şey gülmeyecek benim gibilere. Sinir oluyorum cahilliğin yayılmasına. Allah akıl fikir versin fikirsizlere.
 
Sabrımın sınandığı son zamanlardayım. Ailecek öyle. Abimin atamasının yapılmaması yetmiyormuş gibi ücretli köle adı altında istedikleri her şeyi yaptırmak isteyen bir zihniyet var. Anlamıyorum. Mimlendik galiba. Yandaş ya da birilerinin bi tarafında değiliz diye mi istediğimiz olmuyor.?

Çok doluyum bu konuda. Karşı gelene edep dinlemeden söverim hiç sıkıntı değil. 7 yıl boyunca çektiğim sıkıntıları bilmeden bana laf edeni ağzımda iğrenç kelimelerle karşılarım.

Sağlığımızı, huzurumuzu kaybettik. Güler yüzümüzü sabrımızı kaybettik. Kim ne iyiliğinden bahsediyor. Yapılanlar yalan dolan. Ceplerini doldurmaktan başka işe yaramıyor peşinde koştuklarınız. Yarın bi şey olsa ilk vazgeçecekleri sizler olacaksınız. Ona rağmen gözünüzü açmadan KÖR gibi cahil cahil yaşıyorsunuz.

:icon_yillarcaezildi :icon_yillarcaezildi
 
Bayağı yazmamışım bir şeyler.
İnsan genelde mutsuz olunca ya da canı sıkılınca yazı yazar.
Eskiye oranla neredeyse hiç yazmadığıma göre çok iyi olduğumu söylemem gerek aslında.
Öyle bi kalp pası silinsin diye konuşturuyorum parmaklarımı. Kağıda yazıyor olsam kalemim konuşurdu. Öyle işte.
Evimden ayrı yurt denilen diyarıma geldim bugün. :cici: Okulun bitmesine az zaman kala buraya yeni alıştığımı itiraf edebilirim. İnsanları yeni yeni tanıyorum çünkü. E anca oluyor. :)

Otobüs camından sevdiğim yerden uzaklaştığımı biraz buruk bi şekilde karşıladım aslında.
Annemin durumunun ne olacağı meçhulken ben okumak adına hiç bilmediğim bir kente geliyorum iki yıldır. Hayat. Okumak için o kadar mücadele edersin. En sevdiğin varlığın hastalığında yanında olmaya olmaya okumaya gidersin. Garip şu dünya. Biz insanlarda garibiz.
Karamsarlığa bağlamayayım gene :)
Öyle işte yazacaklarım da böyle. :benmi:
 
Uzunca bir süre ne elime kaşıt aldım yazı yazmak için ne de forumlara yazdım.
Çok da iyi şeyler olmuyor gündemde malum. Ardı arkasına şehit haberleri. Ağlaya ağlaya bi hal olsak da anlar mıyız o aileleri. HAYIR! Anlayamayız onların acısını. Milli takım yendi evet sevindik ama ona sevinip şehitlerden bi haber onlarca insan olacak.
Allah'ı sonumuzu hayretsin.
Çok kızıyorum sebep olanlara. :ofkelendim:
 
Ön yargılı insanları sevmiyorum. Ya da birini çok iyi tanıdığını iddia edip kötü tanımlayanları da sevmiyorum. İnsanın enerjisini alıyorlar yemin ederim.

Sıkılıyorum bunalıyorum öyle olunca.
Ne bu hırs ne bu gaddarlık.
İnsanlar neden böylesine bencil.

Küçük çocukları öldürüyorlar,kalpleri kirden görünmeyen mahlukatlar türüyor.
Her türlü pisliği yapanlar elleri kollarını sallayarak geziyorlar bu dünyada.
Midem bulanıyor artık.
Güzelim insanları sömüren herkesten midem bulanıyor.


Herkesi birbirine düşman edenlere de yazıklar olsun.
İnsanların içindeki iyiliği unutturanlara da.
Yazmıyorum daha fazla.
Kahrolsun kötü insanlar.
 
Şarkılar söylemek istiyorum ben. Yıllardan beri olduğu gibi. Beni mutlu eden tek şey belki de müzik. Kapanan kapılar neden açılmıyor. O konservatuvara gidecektin. :nee: Şimdi iyi bi yere gidimedin diye laf ye dur.
Yalnız kaldığın şu hayatta müzik en iyisi aslında. :)
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri