BU SON
bunlar sana yazdığım binlerce satır arsından sıyrılanlar... bu satırlar sana ağlayarak yazdıklarım... okunmamış binlerce mektup ve daha yazılmamış binlerce satırım var ama artık sana yazmayacağım... ve çıkmayacağım yoluna...
sen öyle içten öyle sakin ve heycanla söylediğim bi şarkıydınki... ama şarkıydın sadece benim değildin benim şarkımdın sadece...
Aşk açma kapımı
Yürek vurgunlarda
Aşk söyletme şarkımı
Dilim isyanlarda...
Aklım bana oyun oynama
Yazdırma aşkı satırlara
Sevda yazmakla bitmez
Acı ağlamakla geçmez...
seni gönderiyorum uzaklara
ellere veriyorum durma
bitmiş bi sevdayız birkez olsun anla
sus ne olur artık ağlama
dayan yüreğimmm...
07.06.2002
yazdığım son satırlarımdı yıllar önce bunlar sana... bilmesende bi yerde yenmiştim sevdayı dönmeseydin yıllar sonra... hiç açmamalıydım o defteri bir daha, çünkü satır satır seni yazardım hergün sayfalarca... sen dönmemeliydin bana...
her satırında sevda rüzgarı vurdu yüzüme. adın yine dile geldi, hala biraz ıslaktı sayfalar ve kurumadan solmuş bir güldü arta kalanlar...
rengi pembeyken sarıya kaçan...
hiç yaşanmamıştı benim sevdam yani sen yaşamamıştın... gözlerin ne işe yararki bakmayı bilmiyorsan yada hislerin, hissedemiyorsan... çoğu insanın var gözleri ama görmüyorlar hiçbirşeyi üstelik sevdayı görmen için gözede ihtiyacın yok....
tamam geçiyorum herşeyden bu senin için elime aldığım son kalem... ve emin ol bu sonuncu son...
ben seni değil yalnızlığımı özledim
senin için değil sensizim diye ağlamayı
sana dukunmayı değil seni hayal etmeyi özledim
ben seni değil yalnızlığımı özledim...
başımı omzuna yaslayıp uyumaktansa
duvarlara yaslanıp ağlamayı istedim
yokluğunla bu kadar dost olmuşken
senin olmak istemedim
ben seni değil sensizliğimi
benseni değil yalnızlığımı
ben hıçkırıklarımı isyanlarımı
ben sensiz beni özledim
seni uzaktan sevmek içime bukadar yer etmişken
çıkarıp atamadım sensizliğimi içimden
kaldıramadım seninle olmayı
sensizliğine beni bu kadar alıştırmışken
dönmeni kabullenemedim
beni bu kadar sevmenide
sevme beni bukadar
ben seni değil sensizliğimi sevmişken
beni sevebilme ihtimalin
sıfırın altında bir hayalken
ve ben hergece seni kuraren
vazgeçemedim düşlerimden
şimdi git ne olur
bu itiraflarına bi cevap olsun sadece
ben çoktan kabullendim sensizliğimi
yıllar önce olduğu gibi
sen benim okunmamış mektuplarım
yazılmamış satırlarım
bilinmeyen sırlarım
ve keşfedilmemiş sevdamsın
sen gizlisin, saklısın
ve öyle kalmalısın
çünkü sen bana yasaksın....
NOT:seninle olmak sensizlikten daha çok canımı yaktı...