Bozuldu Arabam Dönmüyor Teker

Bozuldu arabam dönmüyor teker
Merdin kağnısını namert mi çeker
El elin bağına güller mi diker
Diktiğim güllerim yeşermez benim

Gül bağına girip gezmek istedim
Güldeki gizliyi sezmek istedim
Gülle kara bahtı ezmek istedim
Gül derecek bağım bahçem yok benim

Verdiğin mendili açar bakarım
Kokular koynuma sokar saklarım
Candan seviyorum içten hastayım
Görünmez derdime çare yok benim

Feleğin kalemi öldürdü beni
Ne ondurdu ne de güldürdü beni
Bir gün olsa bile sürmedim demi
Açmadan gülümü soldurdu benim

Cenneti görseydim dünya gözüyle
Durdururdum dönen yalan dünyayı
Görmedim cenneti dünya gözüyle
Gözlerim huriyi görmedi benim

Ne güzel yaratmış bütün âlemi
Güzellik âlemde bağlar elimi
Kader yazan kalem kırdı belimi
Kalemi kırmaya gücüm yok benim

Bize bu ayrılık Hak`tan hak oldu
Nice vezir nice sultan yok oldu
Yükledi yükünü yüküm çok oldu
Yükleri çekecek gücüm yok benim

Öksüz Abdil der ki bu can sürünür
Yazmasında saklı yanak görünür
Yârinden ayrılan yasa bürünür
Ayrılık yüreğ’me bir oktur benim

Abdil Korkman