Boşuna

Ne çabuk bıraktın dünlere yadı,
Ne çabukta verdin gönlünü ele.
Demek ki oyunun doldu miadı,
Oyuncaklarını savurdun yele...

Elbet unutulur, unutulur da...
Nasıl ? Hiç mi olmaz yürekte acı!
Hiç mi hatırlatmaz bir ufak eda,
Sevgimden başına yaptığım tacı...

Boşuna sevmişim seni, anladım,
Boşuna dökülmüş onca gözyaşı.
Şimdi bir sözcükten farksızsa adım:
At! Kalp yerine gezdirdiğin taşı...

Zeynep Bozdoğan