J
Jigsaw
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Sokağa çıktığımızda etrafımızda birsürü insan görürüz.Hepsinin ayrı kederleri,ayrı dertleri vardır.Kaçtanesinin yüzündeki gülüşü kalbindekine denktir orasıda muamma.
İhtiraslar...hırslar...emeller...Çok klasik gelecek evet ancak bumerang gibi gidip gelen kısır bir döngü var.Tek bir insan öne çıkıp Durun! diye sesini çıkarmıyor.Daha fazla karıştırmadan sadete geleyim isterseniz.Yaşanılan hayal kırıklıkları ve hayal kırıklığına uğrayan vede uğratan insanların ömrünün büyük bir kısmını birbirinin kuyusunu kazıp lekelemekle uğraşıyor olması.Evet ''BANANE'' yi hak ediyorum.Daha doğrusu sizlerden gelecek bir SANANE yi.Şikayetim sevdiğim insanlarında bunun içerisinde olması.Uğraşıyorlar,oyun oynuyorlar,her seferinde fırsat buldukça kuyu kazıyorlar.Neden peki...? Evet kimse sevmediği bir insanı bağrına basmak istemez.Ama amacımızı hayat rotamızı ''kötü'' olarak nitelendirdiğimiz insanların kuyusunu kazarak geçirmek yanlış.Elbette kırıldığımızda hakaret ederiz,bağırırız çağırırız ama bir yerde bitmeli...biryerlerde kalmalı...''Silip atabilmeliyiz'' yani.Her fırsatta başka bir arkadaşımızla konuşurken sohbet konumuz hayatımızdaki ''kötüler'' olmayabilmeli.Birde kuyruk acısı diye nitelendirilen bir durum var hepimiz biliriz.Hatası yakalanıp mecazi anlamda çemleye takılan insanlar için söylenir.Ne garip...İnsanoğluğun yaradılışında vardır oysaki ''hata yapmak''.Yapılan hata ne olursa olsun gülmek,başkalarının hatalarını sohbet mezesi yapmak hiç hoş olmasa gerek.Canımızı yakanlar için ''önemsemiyorum'' diyebiliyoruz ancak ne yazık ki her ''seviyorum'' sözünde olduğu gibi bunuda icraata dökemiyoruz birçoğumuz.Kelebek kadar kısa ömrümüzde mutluluğa yer açmaya,sizi kırmış,üzmüş insanları hafızanızın derinlerine atıp kendize güzel bir cömertlik yapmaya,Değmeyecek insanlar için yakınmak yerine içimizdeki güzellikleri keşfetmeye ne dersiniz ?
M.S.
İhtiraslar...hırslar...emeller...Çok klasik gelecek evet ancak bumerang gibi gidip gelen kısır bir döngü var.Tek bir insan öne çıkıp Durun! diye sesini çıkarmıyor.Daha fazla karıştırmadan sadete geleyim isterseniz.Yaşanılan hayal kırıklıkları ve hayal kırıklığına uğrayan vede uğratan insanların ömrünün büyük bir kısmını birbirinin kuyusunu kazıp lekelemekle uğraşıyor olması.Evet ''BANANE'' yi hak ediyorum.Daha doğrusu sizlerden gelecek bir SANANE yi.Şikayetim sevdiğim insanlarında bunun içerisinde olması.Uğraşıyorlar,oyun oynuyorlar,her seferinde fırsat buldukça kuyu kazıyorlar.Neden peki...? Evet kimse sevmediği bir insanı bağrına basmak istemez.Ama amacımızı hayat rotamızı ''kötü'' olarak nitelendirdiğimiz insanların kuyusunu kazarak geçirmek yanlış.Elbette kırıldığımızda hakaret ederiz,bağırırız çağırırız ama bir yerde bitmeli...biryerlerde kalmalı...''Silip atabilmeliyiz'' yani.Her fırsatta başka bir arkadaşımızla konuşurken sohbet konumuz hayatımızdaki ''kötüler'' olmayabilmeli.Birde kuyruk acısı diye nitelendirilen bir durum var hepimiz biliriz.Hatası yakalanıp mecazi anlamda çemleye takılan insanlar için söylenir.Ne garip...İnsanoğluğun yaradılışında vardır oysaki ''hata yapmak''.Yapılan hata ne olursa olsun gülmek,başkalarının hatalarını sohbet mezesi yapmak hiç hoş olmasa gerek.Canımızı yakanlar için ''önemsemiyorum'' diyebiliyoruz ancak ne yazık ki her ''seviyorum'' sözünde olduğu gibi bunuda icraata dökemiyoruz birçoğumuz.Kelebek kadar kısa ömrümüzde mutluluğa yer açmaya,sizi kırmış,üzmüş insanları hafızanızın derinlerine atıp kendize güzel bir cömertlik yapmaya,Değmeyecek insanlar için yakınmak yerine içimizdeki güzellikleri keşfetmeye ne dersiniz ?
M.S.