"Biz Kötülüğün Parçası Değiliz, Kötülük Bizim Parçamız" sözüne katılıyor musunuz?

özlü sözlerim arasında var
kötü olan benim bir parçam

Hiç bir insan kötü doğmaz, onları kötü yapan şartlar vardır.

İnsan sonradan kötü olur.

Her insan biraz kötüdür , doğası gereği. Kötülük bizim parçamızdır bence.

Evrende kötü, çirkin, yanlış diye bir şey yok. Onu yaratan toplumsal bellektir ve yaratıldıktan sonra artık biz onun tahakkümü altındayızdır

Yanlis anlama ama Psinoza ya cok benzetiyorum.

İnsanın ilkel doğasına ve çoğu zaman da içgüdüleri ile yaşaması görüşüne katılıyorum ancak gayet iyi biliyorsun ki insanlığın evrim süreci ile beraber yaşam tarzında birçok şey değişti. İlkel kabile döneminde 'tecavüz' doğal kabul edilirken, bugün yasalar ile cezalandırılıyor. Değişen yaşam koşulları ile beraber insanlık da ilerleme kaydedip o ilkel taraflarını daha insana yakışır bir duruma getirmeye başladı. İrade ise işte bu noktada, insanın ilkel taraflarını frenleyen ve yaşam kalitesini yükselten unsurdur.

Bildiğin üzere, beyin ön bölgesi ne kadar güçlü ise irade de o oranda güçlenir. Beyin ön bölgesi; insanda motivasyon, dikkat sağlar. Kişinin farkındalığını geliştiren, bilinçlenmesini sağlayan kısımdır. Senin yorumunda ifade ettiğin o ilkel tarafı destekleyen ise çok iyi biliyorsun ki Amigdala...
Bu durumda, insan beyin ön bölgesini güçlendirmek sureti ile o ilkel taraflarını törpüleyip geliştirebilir. O zaman da eş seçimini daha bilinçli yapmaya başlar. Önüne gelene değil de aklına hitap edene yönelir ve hiçbir koşulda hormonlarının ya da içgüdülerinin kölesi olmaz.

Amigdala da elbette insanı hayatta tutan ve senin o ifade ettiğin zor durumlara karşı tetikte olmasını sağlayan bölümdür ancak hangi koşulda devreye gireceğini seçebilmek de işte belli bir farkındalık gerektirir ki bu da yine beyin ön bölgesinin daha güçlü olması anlamına gelmektedir. Her koşulda bunu başaramayabiliriz elbette ve zor zamanlarda genelde Amigdala devrededir.

Şimdi de nöropsikiyatrist oldun @Lefty virolojiden daha keyiflidir

Insanin bu hayattaki ilk yolculugu akil yolculugudur. Kendindeki diger var olan iyi ahlagi ile birlikte akliyla, kotu yonlenlerine karsi gelebilir. Bu savasi ve diger gelecek olanlari kazanirsa, etrafa iyilik sacan, etrafini aydinlatan guzel bir insan olur ve akil yolculugu tamamlandiginda da o kotuluk artik kendisinde kalmaz.

Akil yolculugunu tamamlamak ama malesef herkesin harci degildir bu hayatta. O nedenle insan bu savasi kaybetse de defalarca, en buyuk silahini kullanmali. Umut etmeli… Umut, yerle yeksan olsan bile seni kaldiracak guctur. Umutsuz kalmamak dilegiyle…

Vicdan eksikse düşünce hep taraflı olacaktır.
Ruh yoksa mantık kötülüğün bir parçası olmaya hep adaydır. Seçim içsel pusulaya bağlıysa etik davranılabilir.

Bizim bir parcamiz,kötülügün parcasidir.
Cogu insan kötülügün gercek anlamda ne oldugunu bilseydi,kendine kötü demekten cekinirdi.

biz kötülüğün bir parçası değiliz, biz kötülüğün ta kendisiyiz...