Dur dur, birine güvenmek? Ha bir de bir "insana" güvenmek? Bir insanın bir insana güvenmesi büyük cesaret, büyük deliliktir nezdimde. İnsanların bencilliğini, çıkarcılığını, iki yüzlülüğünü görmüşken ve bunca örnek yaşamışken bu duyguya sahip olmak... has*ktrrrr derim başka da bi şey demem.
Tamamen güvenmemek değil de her zaman açık kapı bırakmak en iyisi. En azından ben biliyordum dersiniz. Hem bir ağaca, bir hayvana, bir kitaba güvenmek varken, insana güvenmekte neyin nesi.
Gereği var mı?
Bence yok. Sence?
–Bence de.