Bu söze kısmen katılıyorum.
Bile isteye yapılıyorsa yani niyeti iyi değilse doğrudur. Onun için şahsi menfaatleri hakikatten öndedir. Yollarımı ayırırım, ne sözüne ne sazına güvenirim bir daha. Her adiliğin devamı mutlaka gelir. Kendisine bu adiliği yakıştıran ve zerre vicdanı sızlamayanla da işim olmaz. Menfaatine uyan başkalarına yanaşacaktır zaten. Herkes benzerini anlar. Ya da o dünyasında ufacık bir avunmaya bu yolla muhtaçtır belki de. Onun dünyası için de kendimi harcatmam.
Kimi zaman masumane kırgınlıklar oluyorsa fakat art niyet ya da bencillik eseri değilse kiminle mutlu oluyorsa olsun, alınmam.
İlle de niyet ve vicdan ölçü.
O yüzden kim uzaksa hayırlıdır derim.