Birazcık samimiyet dostum ! Abartmadan !

  • Kullanıcı Dem
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Toplum ve Gündem
Konu sahibi son olarak 25 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
İlişkilerde en çok kafa karıştıran konulardan birisi de samimiyet…


Tarafların birbirine alıştıkça samimiyet dozunun artması ilişkiyi çıkmaza da sürükleyebildiği gibi iki tarafın birbirini her şekilde kabul etmesiniz de sağlayabilir. Peki o çizgiyi nasıl ayarlamalı?


Yakınlık ve samimiyet dendiğinde çoğu zaman arada hiç bir sınır ve mesafenin olmadığı, her türlü ihlalin mazur görüldüğü, iç içe olma hallerinin olduğu ilişkiler geliyor. Ve bu durum bir süre sonra hiç hesap edilemeyen sorunlar doğurabiliyor. Çok muhabbet tez ayrılık getirir sözündeki gibi durumlar yaşanabiliyor.

Bence ideal ilişkiler; ne sıkılacak kadar “iç içe ” ne de “yalnız hissedecek” kadar uzak olmamalı
Peki mesafe olmalı mı? Mesafe kavramı herkeste aynı anlamda olmayabiliyor tabii, ama bence her iki tarafın da nefes alabileceği alanlarının olması ilişkilerin sorunsuz yürümesini sağlayabilir.


Şimdi mesafe diyorum ama uzaklaşın!, samimiyetsiz davranın!, taktik uygulayın demiyorum…Tabii ki asla samimiyetsiz davranmayın, samimiyet ve gerçek içtenlik ilişkinin hem doğru adımlarla hemde gerçekten iç ısıtan anılarla devam etmesinin baş faktörü.

Hem kendinizin hem karşı tarafın sınırlarını bilin, herkesin bir isteği, düşüncesi ve özel hayatı vardır. İlişkide bencilliğe yer olmamalı.Ayrıca kendi sorgulamamızı yapmadan, kendi içtenliğimizi kısaca kendi ‘”öz samimiyet” halimizi bulmadan yakınlık kurmamız yani gerçekten samimi bir ilişkide bulunabilmemiz mümkün değil bence. Özetle size yapılmasını istemediğiniz bir tutum içine girmeyin.

Günlük hayatımızda belki de hiç sorgulamadığımız “samimiyet” duygusu, ilişkilerimizi işte bu kadar önemli derecede etkiliyor.


Bu yazımı okuyarak bana eşlik eden arkadaşlarım, sizler de ilişkilerinizde gerçekten samimi duygulara sahip misiniz?

Egodan, alınganlıktan, samimiyetsizlikten ve en önemlisi yalandan uzak durabilmek ve kendin olabilmek en güzel başarılardan biridir. Bugün yanındaki insanlara “yakınsın” peki gerçekten “samimi misin?”
 
Son düzenleme:
Güzel bir konu ne kadar da samimi olsak kırılabilir insanlar ciddi ve mesafeli olmak şart.
 
  • Beğen
Tepkiler: Dem
Kalemine sağlık Dem çok güzel bir yazı olmuş. Alınganlığım var birazcık ama egolu biri olduğumu düşünmüyorum. Bana iyilikle gelen bir insana kötü bir yaklaşımda bulunmam. Yakın hissettiğim insanlara karşı aşırı bir sahiplenme duygum vardır. Ama çabuk soğurum. Ters bir hareket yaptıysa ve farkına vardığı halde bir şey yapmıyorsa uzaklaşırım. Herkese kanım ısınmıyor ama sevdiğimi de çok seviyorum bu aşırılık olarak değerlendirilir mi bilmiyorum ama arkadaşlarıma dahi her an o sevgiyi hissettiririm ve hissetmek isterim.

Duygusal yapımdan dolayı olumsuzluklardan kolay etkileniyorum savunma mekanizmam devreye girdiğinde de eskisi gibi olamıyorum.

Yani ne hissediyorsam direk yansıtıyorum fazlasıyla. :)
 
Eline saglik Dem. Karsimdaki insana gore ayarliyorum samimiyet boyutunu, herkesin karakter yapisi farkli. :)
 
  • Beğen
Tepkiler: Dem
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri