M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Yaradılana yaradandan ötürü sonsuz bir değer veriyorsan eğer kendine değer vermeyi hiç unutmayacaksın
İncitmemeye çalışırken karşındakini, incinmemeyi de öğreneceksin
Aldatacaklar belki seni Hatta belki de paramparça edecekler ruhunu
Her bir parçanın bir tarafa savrulduğunu hisseder gibi olacaksın belki ama, kendini küllerinden yeniden yaratma gücünün sana doğduğun anda verilen bir hediye olduğunu da hatırlayacaksın hep
Görünenin altından simyanı bozacak gariplikler dahi çıksa, en derindeki mutlak gerçeğe ulaşmaya çalışacaksın Gerçekle yüzleşmekten asla korkmayacaksın
Asla kaybetmeyeceksin dengeni Kendi merkezinde kalacaksın hep O yıllar boyu, hayatın ve acıların imbiğinden çekerek oluşturduğun merkezinde
Saklayacak bazıları kendini sahte gülüşlerin, sahte sevgi ve dostluk sözcüklerinin ardına
Bunun farkına vardığın an, kapanacaksın içindeki o kutsal mabede Kutsayacaksın orada hayatı Yeniden ve kendi kendineYaraların şifa bulduğu zaman, eskisinden de güçlü olarak çıkacaksın meydana
Bazıları da oyunlar kuracaklar sana
Dervişçe güleceksin oyuncuna
Yaramaz bir çocuksa eğer o, başını okşayacak ve abartmamasını söyleyeceksin Hayatın ve gerçeğin kendisinin yeterince heyecanlı olduğunu, dozu kaçmış oyunların, hayatın büyüleyici ritmini bozmaktan başka bir işe yaramadığını anlatacaksın
Anlarsa ne âlâ Anlamazsa zaten senden değildir o
Yok eğer kötücül bir yaratıksa oyuncu, ''Sonsuza kadar güle güle'' diyeceksin ona ''Güle, güle ve bir daha asla çıkma karşıma''
Hiç üzülmeyeceksin Bir kayba uğramış gibi hissetmeyeceksin kendini
Her yanlış insanın, her yanlış işin, her yanlış durumun hayatından en kısa zamanda çıkararak doğru olanlara yer açması için dua edeceksin
Biraz derviş ruhlu olacaksın bu hayatta
İncitmemeye çalışırken karşındakini, incinmemeyi de öğreneceksin
Aldatacaklar belki seni Hatta belki de paramparça edecekler ruhunu
Her bir parçanın bir tarafa savrulduğunu hisseder gibi olacaksın belki ama, kendini küllerinden yeniden yaratma gücünün sana doğduğun anda verilen bir hediye olduğunu da hatırlayacaksın hep
Görünenin altından simyanı bozacak gariplikler dahi çıksa, en derindeki mutlak gerçeğe ulaşmaya çalışacaksın Gerçekle yüzleşmekten asla korkmayacaksın
Asla kaybetmeyeceksin dengeni Kendi merkezinde kalacaksın hep O yıllar boyu, hayatın ve acıların imbiğinden çekerek oluşturduğun merkezinde
Saklayacak bazıları kendini sahte gülüşlerin, sahte sevgi ve dostluk sözcüklerinin ardına
Bunun farkına vardığın an, kapanacaksın içindeki o kutsal mabede Kutsayacaksın orada hayatı Yeniden ve kendi kendineYaraların şifa bulduğu zaman, eskisinden de güçlü olarak çıkacaksın meydana
Bazıları da oyunlar kuracaklar sana
Dervişçe güleceksin oyuncuna
Yaramaz bir çocuksa eğer o, başını okşayacak ve abartmamasını söyleyeceksin Hayatın ve gerçeğin kendisinin yeterince heyecanlı olduğunu, dozu kaçmış oyunların, hayatın büyüleyici ritmini bozmaktan başka bir işe yaramadığını anlatacaksın
Anlarsa ne âlâ Anlamazsa zaten senden değildir o
Yok eğer kötücül bir yaratıksa oyuncu, ''Sonsuza kadar güle güle'' diyeceksin ona ''Güle, güle ve bir daha asla çıkma karşıma''
Hiç üzülmeyeceksin Bir kayba uğramış gibi hissetmeyeceksin kendini
Her yanlış insanın, her yanlış işin, her yanlış durumun hayatından en kısa zamanda çıkararak doğru olanlara yer açması için dua edeceksin
Biraz derviş ruhlu olacaksın bu hayatta