Bir varmış bir yokmuş

Bir varmış bir yokmuş
Evvel zaman içinde
Kalbur saman içinde
Pireler berber,
Develer tellal iken
Gönülden gönüle akan
Tertemiz aşklar varmış
Uzaktan uzağa yaşanmış
Yürekte yara gibi kalmış.
Aşklar varmış
Adına destanlar yazılan
Uğruna dağlar delinen
Aşklar varmış çok eskiden
Başlayıpta hiç bitmeyen
Ağlatmayıp hep güldüren
Sevdiğinin yüreğinden
Başka bir yürek için
Terlemeyen yürekler varmış
Gözyaşları varmış
Mutluluktan omuzları ıslatan
Tebessümler varmış
Geceyi gündüz gibi aydınlatan
Aşklar varmış çok eskiden
Şimdilerde özlemi çekilen
Ah nerde o eski aşklar dedirten
Günümüz aşkları varmış
İnsanları başka insanlarla tüketen
Seni seviyorum diyenle yetinmeyip
Etini gösterenin peşinden gidilen
Gayesiz bir hayatın mahsulü olan
Aşk gözlü doyumsuz insanlar varmış
Her gün başka başka aşklara yönelen
Giden sevgilinin boşluğunu doldurmak için
Yedekte illa bir kaç sevgili bulunduran
Özü farklı sözü farklı niyeti farklı
Ha varmış ha yokmuş insanlar varmış !.

Yusuf Tandoğan​