Çayla istanbul demek dem dem seni düşünmek.
Buğusunda kaybolmak ince belirli bardağın.
Alıntı
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
bu şiir mi?
gerçekten çok güzel .. çay bir şiire bu kadar yakışır mı yakışmış doğrusu
Hayırlı olsuna geldim =)
Çay dedim...
-demli mi diye sordu !
Ahh bu soru; tabi ki demli idi,
Çay açık yüreğim senliydi, bu yüzden hep demli idi...
Bakıyorum da ne ihtimaller denemişim,
Sadece deminde bir sevda için...
Çay demlemek gibiydi sevdaya başlamak;
Bismillah deyip ateşi yakmak,
Sevda suyunu gönül çaydanlığında kaynatıp,
Sonra aşkı bir güzel harmanlayıp,
Sabırla, duayla...demine bırakmak...
Dem dem koymaktı yüreğe,
Sonra yudum yudum şükretmekti yüreğe değdirene...
Ve bir ömürlük deme değil iki cihan tek bir deme ram olmak duasıydı...
Nasipse hep demli...
Hep senliydi.
Hatice Çolak
Donyağından yapılmış sabunların
ürkütüp sindirdiği gözlerim vardı - ağır -
ağır yani çoraplı ve sürgün doğmanın
taşınmaz kıldığı.
Ben şenlikçisiydim pıhtı kanın
keten helvacılardan, bileycilerden
rugan çizme giyilen çağlardan geçerdim
barutun ve susamanın güzelliğiyle
tek yatmanın akmayan yüzüyle geçerdim.
Oraya, göğsüme iliklediğim hayvanı ayartmadan
direnmenin mayasını ellemeye.
Gün dönerdi, benzi solardı kahkahamın
kapardım kapımı gevşeyen bir yanımla
ve hergece yatağımda bir engerek bulmanın
süregen iğrentisiyle dolardım, sesim
öylece - Kusmuk Gibi - kalırdı ağzımda.
ismet özel
teşekkür ederim. şiirin altına ekle istersen şaire saygı olsun
Gel ''biz'' Olalım Demek Kolay...benimle ''hiç''Olur musun?
Acılarımın en güzeli en tatlısıydın..Kalsaydım kendimi yakacaktım gitseydim seni...Ne vazgeçecek kadar korkaktım,ne kalacak kadar cesur...
'Korkma' dedim kendime..''Elbet geçecek ölünce''
Ama ölmedim,içimdeki tarifsiz bu duyguyla yaşamayı öğrendim.
Senden daha erken öğrendim ben hayatı.Hayatı öğrendiğimde aşkın,yaşamı en uzun,en sessiz üç harfi olduğunu biliyordum.
Aşk bir kelime,bir kelimesizlikti çünkü...
O kadar sustumki ben sana,kendi sesimi unuttum adeta...
İki farklı rüyada birbirine dokunması gibiydi aşk.Sen farkında değildin bunun.Aramızdaki fark buydu işte..
Sen ateşin yakıp yok ettiğini bilirdin,ben ateşte yanıp yok olmayı...
Öyle bir hale geldim ve öyle bir yerdeyim ki..
Ne seni sevebiliyorum artık,ne de senden başkasını...
Anladım ki,ne sensiz nefes alabiliyorum,ne de sensiz ölebiliyorum.
O kadar farklıyken aynı yapıyordu bizi aşk.Zamanla benziyorduk birbirimize...
Uçurumun kenarında olduğumuzu bilmeden koşuyorduk adeta...
O kadar eksiktiki bu hikaye,bitip bitmediğini bile anlayamıyorduk.
Tek bir yanlışla tüm doğrularıda kaybettik sonra...
Hayatımın bekleme odalarında ben senden derdime deva olan 'seni' istedim,sen bana devam dedin...
Beklediğim her saniye,içimden seni götüren şiirler geçti...
Sensizliklerim oldu.
Ve sen yoktun!
Yoksan neydi peki bu yokluğunu yaşadığım?
Sen yokken olmayan yokluğunu yaşadım.
Ve bildiğim bütün yollarda kayboldum...
Kalır gibi gidişlerini seyrettim önce,sonra gider gibi kalışlarını...
Anladım ki,ne sen gidebiliyorsun ne de ben kalabiliyorum...
Öyle bir çıkmazdayım ki şimdi,kurtuluşu yok...
Ve anladımki,seninle ağlayamadığım gibi sensiz gülemiyorumda..
Sen 'aşka' aşıktın belkide ben üzerime alındım..
Seni gerçekten terkedip gidebilecek miyim birgün bilmiyorum.
İnsan yaşadığı anın kıymetini,yaşadıklarından dolayı değil,neler yaşayacağını bilmediğinden dolayı bilmez..
Seni çok seviyorum; Bir gün senden vazgeçme gücünü kendimde bulup bulmayacağımı bilmeye..bilmeye...
Anlıyor musun?
Gel ''biz'' olalım demek kolay... Benimle ''hiç'' olur musun?
Kahraman Tazeoğlu
Eyvallah "huzur" bir kelebek gibidir. o senin omzuna konduğunda onu ürkütmemek gerekirHuzur nedir ki dedim:
Merakı hapsederek sözcüklerime,
Bildiğini biliyordum cevabı.
Durdu önce, sonra gülümsedi,
Bir sessizlik uzadı aramızda,
" Huzur mu?" Dedi...
"Huzur anlatılamayan ama en içten yaşanandır"...
Ve devam etti sözlerine,
"Kalpler ancak Allah'ı anmakla huzura erebilir"!..(Ra'de-28)
Yazarı yok![]()
bu şiirleri okudukça, bu şairler iyi ki varlar diyorum :cici:Aşk Kadın’a Yakışır Sevmek İse Adam’a
Seni Uzaktan Seviyorum.. Diye Düşündü Erkek İçinden.
Yaklaşmadan Anlatmadan Anlaşılmadan..
Ben Seni Beklentisiz Seviyorum.
Hiçbir Şey Ummadan
Talepte Bulunmadan
Hayal Bile Kurmadan..
Kendi İçimde Taşıdığım Sessiz Sedasız Bir Sır Bu.
Ben Belki de Senden Çok Bu Sırrı Seviyorum.
Seni Uzaktan Seviyorum.. Diye Geçirdi Kadın İçinden.
Ve Başını Çevirdi.
Bakmadı Bile Ondan Yana.
Bakması Gerekmedi.
Uzaktan Sevmek Daha Güzeldir Bazen.
Ne İncitir Ne Acıtır. Ne Yaralar Ne Kanatır.
Gözlerinle Görmediğin ama Sesini Duyduğun
Varlığıyla Huzur Bulduğun Bir Denizin
Yakınında Yürümek Gibidir Böyle Sevmek..
Uzaktan Sevmek En Güzelidir Bazen..
Bu Yüzden
Küfür Şeytana Mahsustur Tövbe İnsana..
Aşk Kadın’a Yakışır Sevmek İse Adam’a..
Can Yücel
Baharda kışı, kışın da baharı özler insan.
Ne uzaksa onu özler.
Kavuşmak şart mı?
Boşver!
Bazı şeyler yokken güzel.
Özdemir Asaf
Özdemir Asaf deyince aklıma ilk gelen satırlar.![]()