Bir tartışma sırasında kullanılan üslup senin için bir ayrılık sebebi midir?

HayaL`MeyaL
⚪ Konu sahibi son olarak 88 gün önce görüldü
Değildir, kıracak uslubu sezdigim kişilerle cok muhatap olmuyorum bu ilişki içinde geçerliydi.
ha insanız olabilir olmuştur arkadaşlıklarımda
mesafe iyidir.. kırmamak kırılmamak için
 
Bir ayrılık sebebi değildir, o an yapılan tartışmaya göre tepkiler ve üslup değişebilir.
 
üslup, kişinin karakterini ve saygı sınırını gösterir. insan tartışma anında her zaman sağlıklı düşünemiyor. ben de çok sinirlendiğimde istemeden kötü bir iletişim diline başvurduğum olmuştur; ama yine de mümkün olduğunca özen göstermeye çalışırım. bu yüzden karşımdan da aynı özeni beklerim. gösteremiyor ise; evet, ayrılık sebebi.
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
Kötü üslup kırıcıdır. Yani eskisi gibi sevgi hissedilemiyorsa uzaklaşmak tek çözüm tabii ki.
 
Yine o mistik video geldi aklıma ama atmayacağım.Bir süreden sonra kabak tadı vermeye başlıyor.
Keşke...keşke....
Ve bu arada;değildir.Filozoflar gibi tartışacak değiliz.
 
Tartışma sırasında kullandığı üslup ve cümleler, bir insanı en iyi tanıma yöntemidir çünkü kontrolsüz zamanlarda gerçek karakter yapısı ortaya çıkar. Öfkesine yenilip sesi yükselse bile kurduğu cümleler çok önemlidir ve sınırı aşıyorsa tabii ki ayrılık sebebi olmalı yoksa devamı artarak gelecektir.
 
Nevvet sayginin bittigi yerde sevgi barinamaz
 
üslup benim için çok önemli hatta ve hatta ilişkinin kalitesini belirleyen şeylerden biri....
ama tek başına otomatik bir ayrılık sebebi de değil... aşırı sinir anında söylenmiş bir sözse, sonrasında gerçekten farkına varıp pişmanlık gösteriliyorsa
ve davranış değişiyorsa bunu büyütmem hepimiz insanız bazen kontrol kaçabiliyor.
ama aynı şey ikinci kez oluyorsa artık anlık sinir değil bir alışkanlık sinyali olur bende
o noktada da kendime bunu yediremem çünkü saygı kriz anında da test edilir
 
kimin ne bok olduğu
sonradan mı belli olurmuş
öyle bişey vardı
 
Babamın vefatında cenaze namazını kıldıran hoca şöyle bir konuşma yapmıştı.

"Ben Nuri ağabeyimi geç tanıdım, erken kaybettim. En çok dikkatimi çeken özelliği kimsenin hassasiyetine müdahale etmemesi, kaşımaması, çatışma ihtiyacı duymaması, münakaşa etmemesi, yanlış düşünüyor olsa bile onu üzmemesiydi."

Bu ve buna yakın bir cümleydi. Hepsini elbette toparlayıp yazamam. Fakat çok hoşuma gitti. Hem de babamın bu özelliğini biliyor olmama rağmen hocanın bahsetmesiyle sanki mühürlenmiş bir tesbit gibi yeniden fark ettim. Aaa evet babam gerçekten de böyle biriydi diye uyandım.

Üslup gerçekten önemli. Söz ağızdan çıktıktan sonra onu kontrol edemezsiniz.
 
Ayrilinir mi bilmem, onu herkes kendi düşünsün.
Ama üslup önemli, arkamdan tartışırken bile üslubunu bozmazdi desinler kafi.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri