Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Yıllar geçtikçe ayrıntılar daha çok inceleniyor, yaşlandığımız anlaşılıyor.
Fotoğraflara bakarken fonda bu şarkıyı dinlemenizi öneririm.
[YOUTUBE]nQUXl7CU2R4[/YOUTUBE]
Bu tatlı çiftimiz her mevsim evlerinin önünde aynı pozu veriyorlar.
Bu fotoğraf serisinde biz yorum yapmayalım, her fotoğrafa şarkının bir mısrasını yazalım.
Hala haber bekliyorum senden
Yazık bir şey gelmiyor elden
Şükür çocuklarımız büyüdü
Elleri ekmek tutar oldu
Bu yalnızlık aldı yürüdü
Gitgide sen oldu büyürken
İyi şeyler de olmadı değil
Aynı deryaya doğru bu seyir
“Okçu”nun önünde saygıyla eğil
Bir selam yolla gittiğin yerden
Bu şarkıyı dinlediğinizde “okçu” kim diye düşündünüz mü hiç?
Sezen Aksu, Halil Cibran’ın “Çocuklar” şiirine atıfta bulunuyor ve şiirdeki “okçu“dan bahsediyor. Çocuklarınızı büyütürken kılavuz olması dileğiyle:
Çocuklar
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler.
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür.
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar,
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.
Fotoğraflara bakarken fonda bu şarkıyı dinlemenizi öneririm.
[YOUTUBE]nQUXl7CU2R4[/YOUTUBE]
Bu tatlı çiftimiz her mevsim evlerinin önünde aynı pozu veriyorlar.
Bu fotoğraf serisinde biz yorum yapmayalım, her fotoğrafa şarkının bir mısrasını yazalım.
Hala haber bekliyorum senden
Yazık bir şey gelmiyor elden
Şükür çocuklarımız büyüdü
Elleri ekmek tutar oldu
Bu yalnızlık aldı yürüdü
Gitgide sen oldu büyürken
İyi şeyler de olmadı değil
Aynı deryaya doğru bu seyir
“Okçu”nun önünde saygıyla eğil
Bir selam yolla gittiğin yerden
Bu şarkıyı dinlediğinizde “okçu” kim diye düşündünüz mü hiç?
Sezen Aksu, Halil Cibran’ın “Çocuklar” şiirine atıfta bulunuyor ve şiirdeki “okçu“dan bahsediyor. Çocuklarınızı büyütürken kılavuz olması dileğiyle:
Çocuklar
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler.
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür.
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar,
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.
)))