YaGmurTaneSi
Üye
-
- Katılım
- Ekim 2, 2014
-
- Mesajlar
- 660
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 266
-
- Yaş
- 40
Ölümleri dinleriz sessizce..yüreklerde onarılması imkansız
hatıraları nasıl bırakarak derinlere gömüldüğünü..sonra da
hayatın eksilerek nasıl devam edebildiğine şaşırırız hep!
hatıraları nasıl bırakarak derinlere gömüldüğünü..sonra da
hayatın eksilerek nasıl devam edebildiğine şaşırırız hep!
Dinlerken uçar gider kelimeler..konuşan ağızlardır sadece
aklımızda kalan ve tuhaf bir acı..
Sonra bir gün yaşamak zorunda kalırız..
aklımızda kalan ve tuhaf bir acı..
Sonra bir gün yaşamak zorunda kalırız..
İşte o zaman uçuşan kelimelerdeki dayanılmaz acı, içimizde bir
yerde bağdaş kurup oturur..
Haykırışlarımız yankılanır bedenimizin duvarlarında..o
duvarlardan gözyaşları süzülür,ağlayan kayalar gibi..
yerde bağdaş kurup oturur..
Haykırışlarımız yankılanır bedenimizin duvarlarında..o
duvarlardan gözyaşları süzülür,ağlayan kayalar gibi..
Aslında üzüldüğümüz o insanı bir daha göremeyecek oluşumuz mudur
yoksa vicdanımızın o korkunç sesi mi rahatsız eder bizi..
yoksa vicdanımızın o korkunç sesi mi rahatsız eder bizi..
Niye özürler için son ana kadar bekleriz? Niye onu sevdiğimizi
söylemek için kapalı gözlere,son nefesteki sıcak ellere
sarılırız..görmezden geldiklerimiz çıkar ortaya bir anda..
kısacık cümleler,anlamlı bakışlar,yapılan haksızlıklar o anda
vurur bizi!
söylemek için kapalı gözlere,son nefesteki sıcak ellere
sarılırız..görmezden geldiklerimiz çıkar ortaya bir anda..
kısacık cümleler,anlamlı bakışlar,yapılan haksızlıklar o anda
vurur bizi!
İnanmak zordur yerde yatan hareketsiz bedene bakarken..alışmak
ise imkansız gibi gelir!
Telaşlı kalabalıklar,hatırlanan anılar,inanamamazlık kısa bir
süreliğine ölümün çirkin yüzünü bastırır..
Sonra insanlar azalır,cümleler biter,karanlık ölümü
çağrıştırır,gözler dalar boşluğa..
ise imkansız gibi gelir!
Telaşlı kalabalıklar,hatırlanan anılar,inanamamazlık kısa bir
süreliğine ölümün çirkin yüzünü bastırır..
Sonra insanlar azalır,cümleler biter,karanlık ölümü
çağrıştırır,gözler dalar boşluğa..
Suçlarız kendimizi..belki de bir ömür boyu sürecek pişmanlığı
dualarla örtmeye çalışırız. Sonradan fark ederiz ki,bir insanı
anlamak çok zor gelmiştir,keşkelere dönüşsüz ölüm yolunda soksak
ta kendimizi,değişen ne hatalarımızdır ne de oluk oluk kanayan
yaralarımız ve bir daha affedemeyiz kendimizi!!
dualarla örtmeye çalışırız. Sonradan fark ederiz ki,bir insanı
anlamak çok zor gelmiştir,keşkelere dönüşsüz ölüm yolunda soksak
ta kendimizi,değişen ne hatalarımızdır ne de oluk oluk kanayan
yaralarımız ve bir daha affedemeyiz kendimizi!!
Yılların yıprattığı çaresiz bir bedeni, sevildiğini hissedemeyen
bir yüreği, belki de yanından ayıramadığı fotoğraflarda
özlemlerini saklayan saçları aklaşmış başörtülü bir kadını,
suskun bakışları hatırlarız her geçen gün!
bir yüreği, belki de yanından ayıramadığı fotoğraflarda
özlemlerini saklayan saçları aklaşmış başörtülü bir kadını,
suskun bakışları hatırlarız her geçen gün!
O yara hep kanar unutmak istediğimiz bir yerlerde ve çoğu zaman
gözyaşları yardım eder vicdanımızı teselliye..
gözyaşları yardım eder vicdanımızı teselliye..
Unutmak imkansız,alışmak kolaylaşmış gibi gelir artık…yine de
cümlelere sığdıramayız ölümü,ne zaman hayatı terk eden birileri
bize biz kadar yakındır,işte o zaman saklı acılar gömülü
topraklardan çıkar gerçek olur,sadece dinleyipte
hissedemediğimiz acı cümleler, yüreğimizde yerini bulur ve biz
savruluruz çığlıklarla
cümlelere sığdıramayız ölümü,ne zaman hayatı terk eden birileri
bize biz kadar yakındır,işte o zaman saklı acılar gömülü
topraklardan çıkar gerçek olur,sadece dinleyipte
hissedemediğimiz acı cümleler, yüreğimizde yerini bulur ve biz
savruluruz çığlıklarla
