Bir Kırmızı Gül

Her zaman ki gibi gecikmiştim
Yorgun gelmiştim mesaiden
Saat gecenin yarısıydı
Üç buçuk dört arasıydı
Seni uyandırmya kıyamadım
O kadar saf ve masumdun ki sevgilim
Varlığın her halinle bile
Aydınlatmaya yetiyordu
Karanlık odamı
Sadece küçük bir öpücük bıraktım
Alnına
Bu günün bir hatırası olarak
Sanki yıldızlar varya
Ahenkli ahenkli dans ediyordu
Etrafında
Bir kırmızı gül koydum
Yastığının baş ucuna
Sıyırıp çektim perdeleri
Söndürdüm ışıkları
Dünden kalmış bir mum yaktım
Gece koyu zifiri karaydı
Konuştum durdum gece boyu kendimle
Temennilerde bulundum
Dualar ettim Allah`a
Seni bana bağışladığı için
Seni bana layık gördüğü için
Ne kadar şükretsem azdı
Ama ne bileyim birde
Garip şüpheler korkular sardı
Yüreğimi
Ya bir gün habersiz
Ya bir gün giderse dedim
Düşündüm sabahlara kadar
Olumlu olumsuz her bir şeyi
Artık bilemiyorum sevdiğim
Yoksa şeytan vesvesemi veriyordu
Henüz kopmaya hazır hissetmiyordum
Kendimi
Çünkü alışmıştım sana
Aşk de sevgi de çile de
Ne demek istersen onu de
Ayrılığın A sını bile duymaktan
Rahatsız oluyordum
Sensizlik betermi beterdi
Çok kötüydü
Bir türlü uykum gelmiyordu
Dört dönüyordum yattığım yerde
Bir oyana bir bu yana
Sen yanımda bir soluk yoldaşı
Sen yanımda bir gönül yoldaşı idin
Kusurlarınla sevmiştim seni
Sonunu bile bile sevmiştim
Ne pahasına olursan olsun
Çok sevmiştim

Hüseyin Çapaklı