Bir Hilal Uğruna Ya Rab Ne Güneşler Batıyor

M
  • Kullanıcı Myself
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Şiirler
Şüheda gövdesi, bir baksana dağlar taşlar
o, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

yaralanmış temiz alnından uzanmış yatıyor;
bir hilal uğruna ya rab, ne güneşler batıyor!

ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer

ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhid'i
bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi

sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"gömelim gel seni tarihe!" desem, sığmazsın

herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab
seni ancak ebediyyetler eder istiab

"bu, taşındır" diyerek kabe'yi diksem başına;
ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle,
kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;
yedi kandilli süreyya’yı uzatsam oradan;

sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,
uzanırken gece mehtabı getirsem yanına,

türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana
yine bir şey yapabildim diyemem hatırana

sen ki, son ehl i salibin kırarak savletini,
şarkın en sevgili sultanı salahaddin'i,

kılıç arslan gibi iclaline ettin hayran
sen ki islam’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

o demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

sen ki; asara gömülsen taşacaksın heyhat,
sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat

ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
sana ağuşunu açmış duruyor peygamber

Alııntı
 
Geri