M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Yüreğimin sağ alt köşesine yerleştirdiğim adının baş harfini mutluluğa boyadım Üstüm başım umut, ellerimde küçük bir fırça yüreğimin nehirlerini akıttım susuzluğuna Kah sen iç diye kah sevdiklerine içir diye Sonra seni yazdım harf harfOysa ben yürek dokumacılığını bilmezdim Sadece annemin gençliğinde dokuduğu halı motiflerini görmüştüm çocuk halimle Şimdi sen mürekkep oldun ben ise yolunu arayan suya ark'lar bulan bir yolcuyumYolcu diyorum ama ben vagonlara kaçan bir cümleydim senden önceSonra bir gece yıldızlarla süslenmiş halde hediye edildin yüreğimeSen Cennetten bana sunulmuş bir avuç dua Onca günahıma rağmen verilmiş bu hediye ile şükre durdu yüzümSeninle filizlendim, seninle büyüdüm ve seninle gülümsedim
İlkokulda öğle paydoslarında okul bahçesinin en kuytu yerinde annemin naylon poşete sardığı iki dilim yağlı yemeğin bereketi gibi sevdim seni Önce yüreğine koydum kendimi sonra da gözlerinin kahvesinde buldum içimde kayıp çocuğuSonra içimdeki çocuğu susturduktan sonra yeni göç yolları keşfettimCam kenarı özlemlerin üzüm bahçeleriyle bütünleştiği yolculuktu Bu yolculukta her durak, her yol gökyüzündeki bulutlarını keşfetmekti
Seni yaşarken yeni sözler buldum dudak kenarlarında keşfedilmemişÇocukluğunun geçtiği sokak aralarına sesini aradım durdumSiyah önlüklü bir kız çocuğunu sordum okuldan çıkanlara Gördüğüm her kahve gözde gözlerinin ışıltısını aradım ama bulamadım Ta ki bir deniz kenarında elinde rengarenk balonların peşinde koşarken buldum yüreğiniVe bulunca seni kök saldım köklerine Ayak izine yüreğimi resmedip bir söz bıraktım gözlerine;
O söz ki; acılarını bastıracak üzerindeki siyah hakimiyetini sona erdirecek kadar güçlü ve bi o kadar anlamlı olmalıydı
" Pastel boyalı düşlerim sorguda iken al götür beni buralardan Ölümün öldüğü bir kentin geçmişi yaralı sokaklarından kurtar beniÇocukluğumda hile yaparak kazandığım bilyeleri bağışlarken sen bana kağıttan gemiler yapmayı öğret Sonra da gözlerinin kahve renginden binlerce uçurtma
Gözyaşındaki tuzla guslederken taze yaralarımı, sen bir şarkıyı fısılda kulaklarıma Eteklerine doldurduğun bayramlık sevinçleri arife sabahı olmadan yetiştir yetim yanıma ve güçsüz kollarıma yüreğini giydirip bir baharı çiz gözlerimin en beyaz bulutuna"
2009
İsmail Sarıgene
İlkokulda öğle paydoslarında okul bahçesinin en kuytu yerinde annemin naylon poşete sardığı iki dilim yağlı yemeğin bereketi gibi sevdim seni Önce yüreğine koydum kendimi sonra da gözlerinin kahvesinde buldum içimde kayıp çocuğuSonra içimdeki çocuğu susturduktan sonra yeni göç yolları keşfettimCam kenarı özlemlerin üzüm bahçeleriyle bütünleştiği yolculuktu Bu yolculukta her durak, her yol gökyüzündeki bulutlarını keşfetmekti
Seni yaşarken yeni sözler buldum dudak kenarlarında keşfedilmemişÇocukluğunun geçtiği sokak aralarına sesini aradım durdumSiyah önlüklü bir kız çocuğunu sordum okuldan çıkanlara Gördüğüm her kahve gözde gözlerinin ışıltısını aradım ama bulamadım Ta ki bir deniz kenarında elinde rengarenk balonların peşinde koşarken buldum yüreğiniVe bulunca seni kök saldım köklerine Ayak izine yüreğimi resmedip bir söz bıraktım gözlerine;
O söz ki; acılarını bastıracak üzerindeki siyah hakimiyetini sona erdirecek kadar güçlü ve bi o kadar anlamlı olmalıydı
" Pastel boyalı düşlerim sorguda iken al götür beni buralardan Ölümün öldüğü bir kentin geçmişi yaralı sokaklarından kurtar beniÇocukluğumda hile yaparak kazandığım bilyeleri bağışlarken sen bana kağıttan gemiler yapmayı öğret Sonra da gözlerinin kahve renginden binlerce uçurtma
Gözyaşındaki tuzla guslederken taze yaralarımı, sen bir şarkıyı fısılda kulaklarıma Eteklerine doldurduğun bayramlık sevinçleri arife sabahı olmadan yetiştir yetim yanıma ve güçsüz kollarıma yüreğini giydirip bir baharı çiz gözlerimin en beyaz bulutuna"
2009
İsmail Sarıgene