S
She`
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Bir Annenin Seyir Defteri...
Çocuğumun kulağı var. Yani aslında tabii iki tane var da... Demek istiyorum ki, çocuğum müziğe yatkın. Yetenekli. Televizyonda çıkan bütün şarkıları biliyor.
Gün 1- Çocuğumun Kulağı Var!
Çocuğumun kulağı var. Yani aslında tabii iki tane var da... Demek istiyorum ki, çocuğum müziğe yatkın. Yetenekli. Televizyonda çıkan bütün şarkıları biliyor. Her birini ve baştan aşağıya! Belini büküp şöyle bir edalı söyleyişi var ki, bitersiniz. Çocuğum çok yetenekli.
Gün 5- Çocuğumu bir hocaya götürdüm. Ben yetenekli olduğunu zaten biliyorum da, bir de o baksın diye. Gazeteden buldum: çocuklara piyano dersi verilir, diyor. Genç bir kız. Konservatuar öğrencisi. Karşısına oturttu çocuğu. Ben “bir şarkı söylesin ablası,” dedim. Bizimki döktürdü. Ama ikna olmadı herhalde hanfendi. Piyanonun tuşlarına basıp tekrar et dedi çocuğuma. Bir de eliyle ritim tutturdu. Şaşkına döndü yavrum. Varmış kulağı. Eh, iyi ki söyledin be kızım!
Gün 23- Biz zaten alamazdık piyano. Çok pahalı. O kız da nasıl çalışacak filan dedi. Çocuğum biraz hayal kırıklığına uğradı tabii. Ben ona başka şey alırım.
Gün 26- Bizimki tutturmuş müzik öğrenicem diye! Bari keman alalım, daha ucuzdur diyor. Ner’den çıkardım şu işi başımıza?
Gün 40- Kemanı aldık, bir de hoca bulduk. Kemanı şöyle bir süzüp “portakal sandığı” dedi adam! İlk gün arse çekip durdular. Herhalde önümüzdeki ay bir şarkı çalmaya başlar tontoşum.
Gün 71- Gıy gıy da gıy gıy, bütün gün kafamızı şişiriyor velet! Neyse, hevesini kıracak değilim. Ama endişeleniyorum bazen. Hala bir melodi bile yok ortalıkta!
Gün 80- Bugün Daha Dün Annemizin’ini çaldı kerata! Arada iç gıcıklayıcı sesler çıkıyor ama yine de bir şarkı çalıyor işte. Çok gururlandım, gözlerim doldu.
Gün 120- Çocuğum konservatuarlı artık. Hem okuluna gidiyor, hem de haftada iki kez konservatuara. Kendine göre arkadaşları, notaları, CD’leri, kolunun altında kemanı... Bazen kaytarıyor, çalışmak istemiyor. Ama sonra sene sonu konserini hatırlıyor, yine bir gayrete geliyor. Çok övünüyoruz çocuğumuzla, herkese anlatıyoruz. Konserlere gidiyoruz birlikte. Ufkumuz açıldı.
Çocuğumun kulağı var. Yani aslında tabii iki tane var da... Demek istiyorum ki, çocuğum müziğe yatkın. Yetenekli. Televizyonda çıkan bütün şarkıları biliyor.
Gün 1- Çocuğumun Kulağı Var!
Çocuğumun kulağı var. Yani aslında tabii iki tane var da... Demek istiyorum ki, çocuğum müziğe yatkın. Yetenekli. Televizyonda çıkan bütün şarkıları biliyor. Her birini ve baştan aşağıya! Belini büküp şöyle bir edalı söyleyişi var ki, bitersiniz. Çocuğum çok yetenekli.
Gün 5- Çocuğumu bir hocaya götürdüm. Ben yetenekli olduğunu zaten biliyorum da, bir de o baksın diye. Gazeteden buldum: çocuklara piyano dersi verilir, diyor. Genç bir kız. Konservatuar öğrencisi. Karşısına oturttu çocuğu. Ben “bir şarkı söylesin ablası,” dedim. Bizimki döktürdü. Ama ikna olmadı herhalde hanfendi. Piyanonun tuşlarına basıp tekrar et dedi çocuğuma. Bir de eliyle ritim tutturdu. Şaşkına döndü yavrum. Varmış kulağı. Eh, iyi ki söyledin be kızım!
Gün 23- Biz zaten alamazdık piyano. Çok pahalı. O kız da nasıl çalışacak filan dedi. Çocuğum biraz hayal kırıklığına uğradı tabii. Ben ona başka şey alırım.
Gün 26- Bizimki tutturmuş müzik öğrenicem diye! Bari keman alalım, daha ucuzdur diyor. Ner’den çıkardım şu işi başımıza?
Gün 40- Kemanı aldık, bir de hoca bulduk. Kemanı şöyle bir süzüp “portakal sandığı” dedi adam! İlk gün arse çekip durdular. Herhalde önümüzdeki ay bir şarkı çalmaya başlar tontoşum.
Gün 71- Gıy gıy da gıy gıy, bütün gün kafamızı şişiriyor velet! Neyse, hevesini kıracak değilim. Ama endişeleniyorum bazen. Hala bir melodi bile yok ortalıkta!
Gün 80- Bugün Daha Dün Annemizin’ini çaldı kerata! Arada iç gıcıklayıcı sesler çıkıyor ama yine de bir şarkı çalıyor işte. Çok gururlandım, gözlerim doldu.
Gün 120- Çocuğum konservatuarlı artık. Hem okuluna gidiyor, hem de haftada iki kez konservatuara. Kendine göre arkadaşları, notaları, CD’leri, kolunun altında kemanı... Bazen kaytarıyor, çalışmak istemiyor. Ama sonra sene sonu konserini hatırlıyor, yine bir gayrete geliyor. Çok övünüyoruz çocuğumuzla, herkese anlatıyoruz. Konserlere gidiyoruz birlikte. Ufkumuz açıldı.