Bir ailenin parçalanma hikayesi

bugün iş çıkışı eve giderken babamı da ziyaret edeyim dedim. dükkanının önüne geldiğimde babam zaten dükkanı kapamak üzereydi. yardım ettim, masaları içeri aldık ve eve doğru yola koyulduk.

tabi başımıza gelecek felaketleri bilmiyoruz. annem gün içinde falcı, büyücü, üfürükçü mü ne, değişik bir adamın yanına uğramış. bu herif doğuştan gözleri görmeyen, cinlerle iletisime geçtiği iddia edilen yaşlı biri. tabi hurafe , bizimkiler de inanıyor böyle şeylere. yıllardır halam,teyzem, ninem kim varsa sulalede bu herifi ziyaret eder. metruk bir binada yalnız başına yaşıyor. ergenlik döneminde annem beni götürmüştü oradan hatırlıyorum. adamın evi görme engelli birine göre çok düzenli. güya cinler evini toparlıyormuş, adı da kör serhat.

zile bastım annem kapıyı açtı. ama içeri girdiğimiz gibi bağırıyor, çağırıyor kıyameti kopardı. "kim bu hatice?" ,"nerden tanıştın?" , "ne istedin benden ve çocuklarımdan pislik herif?" diye de saydiriyor. benim ve babamın yüz ifadesi o kadar şaşkın ki. ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz. anamı zor sakinlestirdim. oturdu bir bir anlattı. bu kör serhat anneme hatice diye birinin kocasıyla birlikte olduğunu söylemiş. ulan o an hepimizin suratında bir kızgınlık belirdi. hurafeci bir irispi evladına inanmış ailemizi parçalayacak.

ama anam da öyle bir inanıyor ki herife, gerçekten de hatice diye biri varmış gibi de ağlaya ağlaya dert yanıyor. annem benden dayilarimi ve anneannemi aramayı isteyince ben de dayanamadım. kızdım anneme , koskoca insanlarsiniz gerçekten ayıp dedim. bir de sulaleye rezil mi olalım saçma sapan gerçekdışı bir söylenti sebebiyle. avukat abimi arayıp babam ve annem arasında geçenleri söyledim. abimin surat ifadesini sesinden bile anlayabiliyordum. "delirtecek bu kadın beni ya!! versene anneme telefonu" dedi ve gerisini abime bıraktım. abim bir güzel ikna etti annemi. annem yaptıklarinin ne kadar saçma olduğunu farketti. o anlık sinirle mantıklı düşünemediğini söyleyip özür diledi babamdan.

ama babam durur mu bu sefer de trip atan o. çok kalbi kırılmış, onu nasıl böyle bir şeyle itham edermiş de nasıl güvenmemiş falan. herif nuh diyor peygamber demiyor. ben bu akşam yemeği dışarda yiyecem oğlum sen de benimle gel , dedi. birlikte asansörden indik. babam o kadar sinirli ve üzgün ki bir dal sigarayı daha biz asansörden inmeden bitirdi. arabaya vardık, bir süre çalıştırmadı arabayı. gözünden hafif yaş akıyor, boğazı düğümlenmis. çok icerlemiş bu duruma belli ki. dokunsam ağlayacak, o yüzden hiç konuşmadım ve arabayı çalıştırmasını bekledim.

"kim bu kör serhat? ne ayak bu herif?" diye sordu. ben de bir bir anlattım."cinleri var güya. çarşıda metruk bir evde yaşıyor. söylediği şeylere inanıyor bizimkiler. halam ve teyzem de sık sık yanina gider. boş beleş bir herif ya işte takma baba" dedim. sigarasından derin bir fırt çekti. koltuğunun arkasına yaslandı, anahtarı çevirdi ve ağzından şu sözler döküldü: "haticeyi nerden tanıyor bu a. koduğmun çocuğu".

tanıyanınız var mı bu kör serhatı ?