Abaris
Elmas Üye
-
- Katılım
- Mayıs 24, 2016
-
- Mesajlar
- 37,867
-
- Tepkime puanı
- 3,894
-
- Puanları
- 353
Bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır,
Yalnızlığın peşinde kuvvet;
Evet nihayet
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet.
Sen say ki,
Hiç ateşe tutmadım yüreğimi,
Geceleri, koynuma almadım ihaneti.
Ve say ki,
Bütün şiirler gözlerini
Bütün şarkılar saçlarını söylemedi.
Hele nihavent,
Hele buselik hiç geçmedi fikrimden.
Ve hiç gitmedi
Bir topak kan gibi adın,
İçimin nehirlerinden.
Evet, yangın!
Evet, salaş yalvarmanın korkusunda talan,
Evet, kaybetmenin o zehirli buğusu,
Evet, isyan!
Evet, kahrolmuş sayfaların arasında adın.
Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı,
Bu sevda biraz nadan,
Biraz da hıçkırık tadı,
Pencere önü menekşelerinde her akşam.
Dağlar sonra oynadı yerinden
Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca.
Sen say ki,
Yerin dibine geçti,
Geçmeyesi sevdam.
Ve ben seni sevdiğim zaman
Bu şehre yağmurlar yağdı.
Yani ben seni sevdiğim zaman
Ayrılık kurşun kadar ağır,
Gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın.
Yine de bir adın kalmalı geriye,
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır,
Yalnızlığın peşinde kuvvet,
Evet nihayet,
Bir adın kalmalı geriye,
Bir de o kahreden gurbet.
Beni affet!
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.
(Ahmet Hamdi Tanpınar)
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır,
Yalnızlığın peşinde kuvvet;
Evet nihayet
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet.
Sen say ki,
Hiç ateşe tutmadım yüreğimi,
Geceleri, koynuma almadım ihaneti.
Ve say ki,
Bütün şiirler gözlerini
Bütün şarkılar saçlarını söylemedi.
Hele nihavent,
Hele buselik hiç geçmedi fikrimden.
Ve hiç gitmedi
Bir topak kan gibi adın,
İçimin nehirlerinden.
Evet, yangın!
Evet, salaş yalvarmanın korkusunda talan,
Evet, kaybetmenin o zehirli buğusu,
Evet, isyan!
Evet, kahrolmuş sayfaların arasında adın.
Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı,
Bu sevda biraz nadan,
Biraz da hıçkırık tadı,
Pencere önü menekşelerinde her akşam.
Dağlar sonra oynadı yerinden
Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca.
Sen say ki,
Yerin dibine geçti,
Geçmeyesi sevdam.
Ve ben seni sevdiğim zaman
Bu şehre yağmurlar yağdı.
Yani ben seni sevdiğim zaman
Ayrılık kurşun kadar ağır,
Gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın.
Yine de bir adın kalmalı geriye,
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır,
Yalnızlığın peşinde kuvvet,
Evet nihayet,
Bir adın kalmalı geriye,
Bir de o kahreden gurbet.
Beni affet!
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.
(Ahmet Hamdi Tanpınar)