Bilmiyorum

şimdi bir denizin kenarındayız farzet

anlatacaklarım var gözlerine

biraz bana bak

çok dağıldım ben

topla beni biraz

ben

bilmiyorum..


azalmalarındayım ömrümün

çoğalmak nasıl mümkün

bilmiyorum


kime ne öğrettiysem

kime ne verdiysem hepsinden mahrumum şimdi

gözlerim uzaklarda

tenim yasaklarda

kalbim parmaklıklar ardında

birikiyorum bir şeylere ama..

bilmiyorum..


seni unutmak da varmış kaderde

"vazgeçtim" diyebiliyorum artık kendime

senden vazgeçip seni ellere

kendimi bilinmeyenlere teslim etmek işte..

adı ne

bilmiyorum..


bir şarkı çalıyor ucuz kulaklığımda

bir şarkı söylüyorum elimde gitarımla

bu kadar uzakken sana

bu kadar yakınken bu kadar uzağa

hem şarkılar dilsiz, hem şiirler sağır

hem ben saçmasapan..

üstelik her şey talan

baştanbaşa her yalan

senden her kalan

böyle biçimsiz duruyor işte üstümde

sen topla

topla/da nereye koy?

inan

bilmiyorum..


bunun adı hayat

bunun adı nefes almak

adı yaşamak

koparak sonsuz bir bilinmezliğin düğümlü çemberinden

dünya denen kara parçasında

denizler içerisinde kaybolarak yaşamak

seni göndereni de

neden geldiğini de unutmak

üstelik bahanesini "sen" koymak

üstelik hiç günah üstlenmeden

bütün suçu "senin" üstüne atmak

her şeyi biliyorum ama

bunun adı ne

bilmiyorum..


çok gözler var

bana bakıyorlar

sen gibi, senin gibi, senden gibi..

gülümsüyorum inan hepsine

sonra durup durup diyorum kendime

beni anladığını sandığım anlardan ibaretti seni sevmelerim

sen beni hiç anlamamışsın

ben seni hiç sevmemişim..

teselli veriyorum kendime dipsiz dipsiz

kimi kandırıyorsun?

sen sevmez de gidersen

adına "bitti" diyorsun

sen seversen, o giderse

bu sefer de "aşk" diyorsun

yanıp, cayır cayır tutuşuyorsun

kiminle oynuyorsun

kime ne anlatıyorsun

bak bunları da biliyorum mesela

ama hala bu içimdeki kim, bu her sabah benimle uyanan ne

bilmiyorum..


tamam

aldattım seni defalarca

ve sevdim senden sonra hatta

kendimi sevdim

sonra seni bir daha sevdim

olmadı

sana benzeyen herkesi sevdim

o da olmadı

sana bakanları sevdim

yine mi olmadı

seni gören tüm gözleri

sana konuşan tüm dilleri

seni anlayan tüm gönülleri sevdim

inan

çare değildi, yetmedi

sonra seni yaradanı sevdim

inan senin de veremeyeceğin bir sevgiydi

"işte tamam bu" dedim

ama hala bunca şiirin içine bunca "sen" koymaya sebep ne

inan

bilmiyorum..


ben

öyle döküldüm avuçlarından

öyle itiraf ettim seni kendime

öyle kabullendim bunca yengiyi, yenilgiyi

durmadım, yürüdüm de durmadan

bilmediklerimi de öğrendim

bildiklerimi de unuttum zaman zaman

hiç pişman olmadım, hiçbir şeyden, hiçbir zaman

yine de belki sana benzer diye sigaramdaki duman

bir daha, bir daha yaktım, usanmadan



velhasıl

uzatmadan

biliyorum ne adın var artık

ne adını ben gibi güzel söyleyecek bir dil

biliyorum nefsini, sırrını, zırhını kendimin

biliyorum hıfzını, hatrını, hatırasını kalbimin

biliyorum kadrini, hükmünü, cürmünü sen'in

ama ne paha eder bu

ne pay çıkarırım kendime

ne zaman azad edersin bu kalbi, kalblere..

delikanlılığım

ömrüm

gönlüm

ve tüm sözüm üstüne yemin ederim

bilmiyorum

bilemiyorum..


Ahmet Enes