Mueddeb
Platin Üye
-
- Katılım
- Şubat 19, 2014
-
- Mesajlar
- 16,478
-
- Tepkime puanı
- 209
-
- Puanları
- 323
-
- Konum
- Evden
Her insan kendini bir şeylere adar. Kimi sevdiğine adar kendini
kimi çocuğuna. Bir şarkıya adayan da vardır kendini
bir davaya adayan da. Bazıları değerli bir şeylere adar benliğini
bazıları adadığını bilmeden hiçliğe adar her şeyini. Ben mi? Ben
iyiliğe adadım bedenimi
ruhumu
aklımı. Bir yanım Kıraç'ın "Bırakma beni
insanlar kötü!" şarkısını mırıldarken
diğer yanım ısrarla aksi eylemlere meyletti. Ben
insanlara elimi uzatırken
kötü olma ihtimalleri üzerine değil
iyi olma ihtimalleri üzerine dile getiriyorum ilk "Merhaba"mı.
Arada bir karamsarlığa kapılıyorum iyilikten yana; gardım düşüyor düpedüz. İnandıklarıma inanasım gelmiyor. Son nefesini verirken içimdeki iyilik
sesler duyuyorum derinlerden. Çırpınışlar içinde fısıltılar ulaşıyor zihnime: "Kalbinden çıkıyorum!"
Geçen gün iyilik bir kere daha kalbimden çıktı. Şehrin en modern kafelerinden birine gidiyorum ve maalesef içeriye iki kişinin yardımı ile girebiliyorum. Koca otobüs bile engelliye uygun hale gelmişken
mekân sahipleri neden bu kadar duyarsız(?)
İçimdeki iyiliğin "Bilinçsizlik!" diye seslendirdiği saf düşünceye ram olamıyorum. İyiliğin bana söylediği yalana
başkalarını inandırma gafletine düşmüyorum. Kime feryat ettiğimi bilmeden yine yakınıyorum: "Bırakma beni
insanlar kötü!"
Alıntı
Arada bir karamsarlığa kapılıyorum iyilikten yana; gardım düşüyor düpedüz. İnandıklarıma inanasım gelmiyor. Son nefesini verirken içimdeki iyilik
Geçen gün iyilik bir kere daha kalbimden çıktı. Şehrin en modern kafelerinden birine gidiyorum ve maalesef içeriye iki kişinin yardımı ile girebiliyorum. Koca otobüs bile engelliye uygun hale gelmişken
İçimdeki iyiliğin "Bilinçsizlik!" diye seslendirdiği saf düşünceye ram olamıyorum. İyiliğin bana söylediği yalana
Alıntı