Beyazımsı Geceler

Ne yapacağımı bilmediğin bir günde gelen bir telefonla başladı hicranın sessizliğe döndüğü gece
Esrarengiz bakışlarla etrafıma bakarken bir dalga tutup başladım gönül sarhoşluğuna
Söylenmemiş sözcükler sıralandı kalbimizin önüne
Biz yerine zeki müren konuşuyordu masanın köşesinden
Çerezin beyaz peynirin dile geldiği bir gece başladı
İnsanların dili ıslanmadan dökülmezmiş sözcükler mısralara
Acımasız insanlar gibi sukut dolu olmaz bizim gibilerin
İlk baştaki sükut yerini geçmişe döndürür
Kaybettiklerimizle kazandıklarımız sıralanır birer birer
Aslında içmesek de sarhoştuk biz
Gönlümüz doluydu zaten yeterince
Beyazlığın içine gömülmüş bir rakı gibi sakin gözüküyorduk kalıplar içinde
Gülmeye başlanır ardı ardına sıralanan türküler eşliğinde
Şiirler okunmaya başlar dili dönmeyen insanlar tarafından
Ne kadar duygu verilmese de şiirlerde duygulanır bir güzel insan
Git gide güzel olan kafalardan sonra başa dönülür
Susup herkes içinde parçalar içinden geçenleri
Maziyi özleyenler coşar bazen duramaz haykırır avazı çıktığınca
Bazen bir bardak süt varmış gibi karşısında uysal olur masa sahipleri
Bazen türkü bazen şiir derken son bulur bir gece yarısı daha eğlence

Murat Kemaş