Koyu bir Gs taraftarı annenin ve takımımın adı olsun diyen Fenerli bir babanın kızıyım. Anneme bakıyorum sarı kırmızı hiç cezbetmiyor beni. Babama dönüp bakıyorum öyle fanatik değil ama renklerine bakıyorum yine cezbetmiyor beni. Daha küçüğüm 6 yaşında Beşiktaşın amblemine vuruldum renklerim kesinlikle bunlar dedim. Annem o sıralar tabi dediğim gibi
"cimbombom" diye dolanıyor etrafımda aldırış bile etmiyorum hiç beni çekmiyordu. Amcalar , teyzeler hangi takımlısın dediklerinde annem benden önce atılıyordu aslan kızım benim :=) hayıyyyy amcacım , teyzecim ben Beşiktaş'lıyım diyordum . Annem çok çabaladı yalan yok senelerce Galatasaray'ı sevdirmeye çalıştı az popoma tokadı yemedim hahaha:=)
Babam çok anlayışlı bir adamdı onu çok sevdiğimi bildiği halde asla baskı yapmazdı. Sen hangisi dersen o ol derdi .Canım babam sen benim başıma gelen en güzel şeysin
Çok net hatırladığım bir şey daha var küçüklüğümden maçımızı trt1 radyodan dinlerdim radyonun anteni kırılmıştı çatal koyardım hehehe
işte böyle bir şey Beşiktaşlılık sözünün cuk oturduğu anlardan birisi.
O zamanlar gazetelerde ki Beşiktaş adına ne varsa keser toplardım :=)
Hala öyleyim gerçi asla amblemin olduğu hiçbir şeyi çöpe atmam, mutlaka amblemi keser alırım :=)
Çocukluğum çok güzel geçti futbol anlamında annemin baskısı harici o da kabullendi ama hala lafını söyler:=)
Öyle böyle derken kendimi maçlarda buldum az çekmedim Yalova - İstanbul... çok unutamadığım anlar var şuan ilk aklıma gelen Olimpiyatta ki Bjk- Gs maçı sahanın karışması beni hiç ürkütmemişti o anlar :=)
şimdilik yeter herkese nasip olmaz
Beşiktaşlılık.
