Ayrılalı 4 yıl olmuştu , ben ondan sonra birkaç kişiyle beraber oldum o ise kimseyle görüşmezdi. Haberlerini alıyordum ara ara çok çıkma teklifi eden olmuş ama kabul etmemiş kimseyi ..
Beklemiş beni , beklemiş.. beklemiş.. gelmemişim Çünkü o zamanlar ben başka kollardaydım ama o yinede inadına beklemiş.
Bir iki ay sürekli aklıma gelip , gitmek bilmiyordu.
Birgün semtte gezerken , Beraber oturduğumuz bankın yanından , İlk yemek yediğimiz ve ilk el ele tutuştuğumuz Yerlere gidiyordum yine düşmüştün aklıma , Yine duman etmiştin beni , Anladım ki Hala seviyordum seni , evlenmeyi düşündüm aniden cıkıp teklif edicektim sana . Bunca sene Nasıl olurda aklına gelmezken Biranda darma duman ettim seni diye soracak olursan , Sorma !
Çünkü bunun cevabını bende bilmiyorum Ama demiştim ya hani Seven kolay kolay unutmaz sevdiğini .. En son ilk sarıldığımız yere varmak üzereyken saat gece yarısını bulmuştu , Yaklaştığımda o ucube yere , Bir ağlama sesi duyar gibi
oldum inceden ..Telaşlandım , sessizce yaklaştığımda aglayanın o olduğunu farkettim. Havanın yağmurlu olmasına rağmen uzerindeki montu elinle tutuyordu , Geldiğimi görünce ürperdi , toparlandı ayağa kalktı , Bir an elini montla saklamaya çalıştı, Birşeyler olduğunu ayıktım ve hiçbişey söylemeden montu aldım elinden ..
Ve gördüğüm tek şey vardı ,
Parmağındaki nişan yüzüğü ..
Anladımki herşey için geç kalmıştım ..
Ve artık ne sevmeye mecalim var ,
Nede ..
Başka biriyle evlilik hayali kurmaya ..
Benim dedem , anamı verirken , babama '' gelinlikle cıktı kefenle getir '' demiş ,
Sımdi
Ne gelinliğin var ne kefenin ..
Yoksun çünkü ..
Yine umutsuz bekleyise mi girsem
Yoksa Başka kollarda sarılmaya devam mı etsem ?