İnsanın eline bazen fırsatlar geçer; İş de, aşkta, dostlukta vs. Bu fırsatlar bazen kaçar gider, bazen istenildiği gibi kullanılmağından, istenildiği gibi yarar sağlamaz sahibine. Nasipten fazlası haramdır neticede. Nasipten fazlası yoktur hatta. Ne nasipse, o nasibindir.
Hesap etmek boşunadır bazen. Gide gide eline bir şey geçmez, toslarsın bir duvara. Elinde sadece can acısı vardır. İsteğine, amacına ulaşamamışsındır. Çünkü nasibin değildir. Çok seversin bazen; ölümüne... Her şeyinle sevdiğine adarsın kendini, her şeyinle... O seni sevmez, birlikte olamazsınız, mutlu olamazsınız. O senin nasibin değildir. Bunu belki bal gibi bilirsin ama inanmak istemez insan. Hayatta herşey senin istemenle olmaz. Her şey de senin istememenle olmayacak değildir. Başına bir aşk gelecekse ve sen bundan acı çekeceksen, yapacak bir şeyin yoktur. Kaderde bazı şeyler hiç değişmez çünkü. Sen yine de dua etmeye devam et. Umutsuzluk en büyük günahtır nitekim.
İşte böyle arkadaş, Kendini yıpratman boşadır, üzülmen boşa, dert etmen boşa, ağlaman boşa. Mademki o istediğin nasibin değil, o zaman o hiç olmamıştır, bundan sonra da olmayacaktır! Nasibinse, sen istesen de istemesen de ayağına dolaşacaktır. Hayatın en kötü tarafı burasıdır kardeşim; Bazen nasibin olmayanları seversin, bazen sevmediklerin nasibin olur. Kul için yapacak bir şey yoktur, dua ile umuda sarılmaktan başka.
''KISMET DEĞİLMİŞ'' DEYİP SİNEYE ÇEKMEK, ''NEDEN OLMUYOR?'' SORUSUNU SORMAKTAN DAHA AZ ACITIR İNSANIN CANINI. OLMAYACAĞINI BİLDİKTEN SONRA KABULLENMEK KOLAYDIR; MESELE, BUNU BİLMEDEN DE KENDİNİ KABULLENMEYE HAZIRLAMAKTIR!