Benim Sayfam ~`,

D
  • Kullanıcı DnZ
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 2965 gün önce görüldü
Kimseye hakkettiğinden fazla değer vermiyeceksin geç oldu ama öğrendim (:
 
- Hiç adil olmasa da, hayatı affetmeği Öğrendim.
- Kırıldığımda, her ne kadar kırmaya değse de önemli değil demeyi Öğrendim.
- Birini ne kadar düşünürsem düşüneyim, ne kadar seversem seveyim; yine de arkasına bakmadan gidebileceğini Öğrendim.
- Kandırmasam da hiç kimseyi, kandırılmayı; Unutmasam da unutulmayı Öğrendim!
- Değer sandığımın aslında Değmediğini Öğrendim...
 
Özledim Anne :(
 
Bugün sana ihtiyacım var neden yoksun ki neden :(
 

Herkese lazım bir tane :p

399341_505045516203071_1468219788_n.jpg
 
d%C3%BC%C5%9Fen+yaprak.jpg



Bir zamanlar öznesi olduğum hayatın
şimdi belirtisiz nesnesi bile değilim.
Öyle çok öğeye yüklendim ki
Ayırt edemez oldum nesiyim artık yükleminin?
Hangi soruya karşılık geliyorum?
Hangi ek benim?
Vurgumu kaybedeli çok oldu.
Bilemiyorum ; ben bu anlamsız hayatın hangi tümcesiyim...
 
kendineyolculuk.jpg


Ne yöne gidersen git

-doğu, batı, kuzey ya da güney-

çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün!

Kendi içine yolculuk eden kişi sonunda arzı dolaşır.
 
yaprakdokumu_1933136en1.jpg


Bazen her şeyin düze çıkması için kaçmak mı gerek diyorum kendi kendime.
Galiba öyle.
Yakın olmanın uzak olmaktan daha faydalı olacağını düşünüyordum meğer
yanlış düşünüyormuşum.
Bence de böyle olmalı.
Gerçek aşkı nasıl uzaklarda buluyorsak mutlulukta bir yerlerde olmalı.

Ama nerede?
Bulmak için ille de kaçmak mı gerek.
Kaçıp hayatımı bir noktada yeniden düşünmem mi gerek.

Artık hayatın bir noktadan sonra ipin ucunda olduğunu düşünüyorum.
Bu ipin dizginleri ise elimizde.
Kaçmak, kurtulmak veya uzaklaşmak bize bağlı.
Ya ipin ucunu kaçırırsak?
Ya da kaçırmak istersek?
İyi düşünmek gerek; dönüş yok.

Uçurumun kenarındayız hepimiz.
Aşağısı deniz ve kaybolmakta var kaybolmamakta.
Acaba hep kaybolan yıllarımız mı; biz miyiz? Biziz…

“Olmadı yapamadım.
Söz verdim tutamadım.” Demek yasak.
Veriyorsan sözü ister uçurumdan aşağı bırak kendini;
istersen de ipini bırak.
Her şey senin elinde.

Sen olmakta olmamakta; her şey senin elinde…
 
Seviyorum sensizliği
Sensizliğin içindeki bensizliği
Seviyorum gidişini
Sensizliğimin aynadaki duruşuna gururla bakıyorum
Her halimden belli sensizliğim
Belli ki sen vurup gitmişsin
Belli ki sağımdaki solumdaki yaralardan
Sen geçmişsin benden
Seviyorum sensizliğimi
Sensizliğin kelimesi bile sen'le başlıyor çünkü
Sensizlik.
Ama sen hiç bilmedin ve bilmeyeceksin ki.
Sensizliğin beş dakika öncesini.
 
Korkunca gamzelerine saklandığım ,çok uzaklardayken bile kokusunu özlediğim,düşüncesiyle kalbimi eriten,gözlerimdeki gölgelerden içimi okuyan, hayatta beni sadece ben oldugum için seven tek insan Annemm çok özledim kokunu,sesini ,gülüşünü :(
 
Keşke hayat düşünebildiğin kadar kolay olsa,senin için her şey özelmiş gibi görünse ,biri beni kırdığı zaman onu hayatımdan silip atmak, “DELETE” tuşuna basıp ne kadar anı ne kadar hatıra varsa silinse, herkes üzerine geldiğinde, artık dayanamayacağını düşündüğünde ,her an ölümü düşündüğün bir zamanda “ESC” leyip kurtulsak her şeyden, bir şeylerin yanlış gittiğini anladığın, etrafında kimsenin kalmadığını hissettiğinde “RESET” lesen hayatını, canını sıkan her şeyi çöp kutusuna atsan, her hatandan, her kötülüğünden sonra geri al diyebilsem, en sonunda hayatımı kapatıp diğer gün kaldığım yerden devam etsem, yanlış giden bir şeyi “CTRL+ALT+DEL” yapabilsem ve sonlandırsam, en mutlu günümü “SAVE” leyip ne zaman moralim bozulsa o güne dönsem ve sonra biri beni kapatsa, sonsuza dek enerji harcamayacağım, elimin altında her şeyin bulunduğu bir yere gitsem, rüyalarımdaki ağacın altına uzanıp sevdiğimi alıp ona şiirler okuyup şarkılar söylesem, onu çikolatadan bile çok sevdiğimi söyleyip hayallere dalsam,sonra bir yaprak olup düşsem yere,aslında her şeyin daldan kopup yere düşene kadar yaşadığımı öğrenip isyan etsem,gözlerimi her kapattığımda gözlerini görsem ve sonra terk edildiğimde her ne kadar her şeyi onun için yaptığımı söylesem de inanmasa, haykırsam güneşe doğru püskürsem içimdeki alevi,güneşle bir olup yaksam tüm düşüncelerimi,keşke hayat düşünebildiğim kadar kolay olsa KEŞKE!!!
 
Adını her duyduğumda
Akıyor gözlerimden yaş
Öyle çok özledim ki seni .!
 
alonecopyyf53vyjd3io4.jpg

Annemm
 
Bazen, uzaklaşmak gerekir yakınlaşmak için...

Bazen,hatırlamak gerekir hatırlanmak için...

Bazen, ağlamak gerekir açılmak için...

Bazen, anmak gerekir anılmak için...

Bazen'de susmak gerekir duymak için.
 
Bazen sadece susmak ister insan ..
Susmalara saklar içindekilerini acılarını üzüntülerini gözyaşlarını .
.Susarak anlatabilirim sanır ama yapamaz .
.Her defasında yanılır ..
Anlamaz kimse , kimseye anlatamaz içindekilerini ..
İşte tam o anlardan birindeyim ..
Gülümserken bile üzüntü var yüreğimde taaa en derinde.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri