Beni İdare Etme

Beni idare ediyorsun sen farkındayım, kavga çıkmasın, huzursuzluk olmasın diye idare ediyorsun. Sırf kızmayayım diye arıyorsun. Beni idare etme, sev!
Seversen gerçekten, bunları yapmak sana zulüm gibi gelmez. Beni aramak, yanıma gelmek, benimle zaman geçirmek senin için bir görev olmaz, keyif alırsın.
Belki bendedir suç, ben bir masal istiyorum. Sen masallara inanmıyorsun, ben mucizelere bile inanıyorum. Senin yolun bu, ben yolunu döndürmeye çalışıyorum.
Sen beni idare ediyorsun, son anda dönüyor sözcüklerin, hissediyorum. Hır çıkmasın diye alttan alıyorsun, hissediyorum.
Bunca yılın yükü var omuzlarımızda, bunca yılın kirlenmiş anılarıyla yeniden yürümeye çalışıyoruz. Belki de barışmak iyi bir fikir değildi.
Denenmişi denemek belki de en büyük yanılgıdır ve insan hatalarından ders almıyorsa, ona ne denir? Defalarca yürünmüş bir yolu, her seferinde ilk defa yürüyor gibi heyecanlanmak tuhaf olan, tuhaf olan benim, sen değilsin.
Aklım karışık ama yüreğim daha fazla! Bir cevap arıyorum bütün yaşananlara, bulamıyorum. Neden defalarca göz göze baktığımızı anlatacak bir mesaj arıyorum şu koca evrende.
Yukarıya soruyorum, O da sessiz kalıyor! Kim kime ders, kim kime ödül, kim kimin tekamülü, bilemiyorum. Sadece ömrüm gidiyor, aklım karışıyor, zaman geçiyor, yaşlanıyorum, yalnız kalıyorum.Ne zaman yalnızlığımın dibine vursam, çıkıp geliyorsun. Elim kolum bağlıyken yakalıyorsun, sözüm ona beni özgürleştiriyorsun, sonra kendi ağlarını örüyorsun.
Beni idare etmeni değil, beni bütün kalbinle sevmeni istiyorum. Ancak bir soru var aklıma takılan: Sevmek, ikimiz için de aynı anlama gelmekte mi?​