Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor!..

Jose
⚪ Konu sahibi son olarak 8 gün önce görüldü
Canın sağlığı doktor civan
Sen napıyon ? .d
 
Napiyim, bi sürü işim var kalkamıyom ama yataktan :/
 
Yorgunluk öyle birşeydir :/
Uyu bir kaç saat kendine geleceksindir herhalde..
Olmadı bir reçete yazıver kendine :D
 
Bazı bazı anlarımda özlediğim insanlarım var. sesine, kelimelerine, nefesine bile ihtiyaç duyduklarım.. var öyle üç beş kişi. iyi ki de sadece üç beş kişi..
 
Kuramadığım cümlelerinin arkasında
Kurulu hislerim gizli.
Bunları etrafa saçmaktan korkuyorum..
 
Evet egosu ve özgüveni tavan yapmış olan değerli bacılarım veyahut ablalarım diyim, yada dur kro derler;
Tatlı,şirin,gösterişli kızlar..
Siz özgüveninizi; yüzünüzde maske görevi gören makyajınızdan almıyorsunuz demi ?
''Ayy çok değişik ya bu''
Hass.. :D
 
Çayı közde, sevgiyi gözde, tebessümü yüzde, adamlığı özde, mutluluğu azda arayın.:)
Ya da neyse aramayın boşverin.
Allah en iyisini karşımıza çıkaracaktır..
Avutuyorum işte kendimi sizde avutun ne olacak :)
 
Çocukluğumda geceleri yatarken elimi yataktan aşağı sarkıtamazdım.
Elime birisi dokunacak korkusu vardı, canavarlar falan var sanıyordum :D
Şimdi uyurken ellerimi yataktan sarkıtabiliyorum..
Fakat bu kezde böyle bir durum var...
Elimi insanlara uzatmaya korkuyorum içi canavar olanların varlığına inanıyorum. Belkide saçmalıyorumdur
 
Bir ‘bunun sonu ne olacak bilmiyorum’ daha eklendi listeme.
Evet, boka sarıyor her şey hiç memnun olamıyorum
 
Şuan içimdeki hücreler ‘sıkıntı’ şeklinde bölünüyor.
Elden ne gelir tükenip bitmeyi bekleyeceğim
Ya da bölünmekten zevk alacağım.. Bir söz geldi aklıma.
Falanca sey kacınılmazsa filancanın falına bak...
 
[YOUTUBE]7T2u6TzZY-4[/YOUTUBE]

Ben ki böyle bir adamdım, sevdim bu senin hatandı
Artık hiç uzatmadan gitmelisin sevgilim
 
‘Anlat, ben buradayım..’ diyen biriydi tüm ihtiyacım olan.
zor geldi, zor geliyor bu çevremdeki insanlara.
zor gelsin, bir dahakine bana daha zor gelecek onlar için 'anlatmak istersen burdayım.’ demek
Görüşeceğiz olum sizinle yazdım sizi bir kenara :T:
 
Hayat büyük rutin ve bir şeyleri düzene soktukça monotonlaşıyoruz aslında.
Anlayacağın olan benim canıma oluyor.
Sıkılıp bunalıyor,normal değil bu halleri.
Canımla irtibatı kesmeyi istemiyorum
 
Gece olunca herkes kendi köşesine, içine çekiliyor.
İşte bu yalnızlığa müptelayım.
 
Uçmak istemeyenin, özgürlüğümü vermiyorlar demeye hakkı yoktur,
Unutmayın bunu.
 
Kaç gündür sabahıma garip uyanıyorum.Gördüğüm rüyalar ne tam kabus, ne de tam normal derecesinde.
Bir şeyler oluyor bilinç altıma.
Korkuyormuyum ?
Tabi korkuyorum la herkül değilim ya /:
 
Bir kere doğdum.
Kaç kere öldürüldüğümü bilmiyorum.
Ben böyle hayatın aLnına korum
 
sessiz kuşları mevsimlerle birleştirip
ağzımızdan akan salyalardan köprüler yaparak suretimize
paket halinde bakan ölüm gözlerine
kandiller yaktırıp, urganlar eşliğinde kurtarmalıyız kendimizi.

n; soran olursa kayra geçti dersiniz.
 
Her şeyi ciddiye alıyordum, sanki ölümsüzmüşüm gibi.
Alıyordum dememe kanmayın.
Hala herşeyi ciddiye alıyorum sanki ölmeyecekmişim gibi..
Ölümün erken gelmesi belkide şanstır benim için.
Yaşadıkça günah kasıyor gibiyim. (:
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri