Sabah uyanıyorum ve her zaman ki gibi yine aynı güne uyanıyorum. Hatta bazen hafta sonu mu hafta içi mi hiç bilmiyorum. O kadar çok sıkıldım ki yalnızlıktan, bu yazıyı bile afakanlar içinde yazıyorum. Tabi bu yazıyı benden başka okuyacak olan birisi olacaksa baştan uyarayım afakanlarımın da birazını sana göndereceğim.Normal çocuklardan farklı pekde eglenmeyı beceremeyen bırıydım 13 yaslarında.duygularım dusuncelerımle yanlızdım.okadar yanlızdımki evde duvarlarla konusuordum.lise hayatında zaten yanlızdım yine aynı sırada tek basına oturan kimseyle muhabbet edemeyen asosyal bırıydım.yasıtlarıma göre bıraz melankolik biraz huysuz biraz asi ve birazda intihara meyılli bir kaçık kendımin katılıydım.hergüne başladığımda bugun güzel seyler olucak deyip daha kötü bir güne baslardım.hep böyle böyle.dısarı çıkma isteğim zaten 0dı morallerde 0dı.evdeki yasamım internet ve pc kendımı böyle avutuorum.bide dertlendıgım zaman içtiğim kahvem,çayım.bende kendımı avutuorum ohh be kimse yok ne güzel dırıdr yok bısey yok ama nafıle yanlızlık ruhun ölümü,zombi gibi yasamak.senın arkanda koruyacak bir arkadsının dostunun teselli edecek bırının olmaması sankı.herkesın 5 parmağı olmasına rağmen 1 parmağımın olması gibi oldukça üzücü.
Devamını yazmak isterim ama klavyedeki harflerin yeterli gelmediğini fark ettim. Üzgünüm bu günlük bu kadar…
Okuyucu eğer yapabilirsen kendine iyi bak…dipnot Yanlızlıgı yasayanlar bılır (:
Devamını yazmak isterim ama klavyedeki harflerin yeterli gelmediğini fark ettim. Üzgünüm bu günlük bu kadar…
Okuyucu eğer yapabilirsen kendine iyi bak…dipnot Yanlızlıgı yasayanlar bılır (:
edepliler iyiler yalnızdır doğrusuda odur. LM izlediysen erdal bakkalın 4s sini unutma... ;)