Ben/siz

Senli şiirlerin sensiz satırları dilime dolandı dün.. Biliyordum kaçışı yoktu bu ayrılık sözcüklerinden ve yine biliyordum ben ne kadar yaklaşsam sana,
O kadar yanıyorduk biz..
Yoksa ben ne geller getirirdim seni taşırken utangaç gülümsemelerim...

Şiirlerim...
Her biri dünün koynunda bugüne yazılmış halbuki..
Bugünki aşka..
Ve ben
Ben bilemedim bu aşkın bu yüreğe bu denli düşebileceğini...

Oysa;
Yüreğim her adımda ardından yürümüş.
Yine kandırıyorum kendimi.
Yine yok diyorum bu defa değil, sıyrıldım ondan
Yüreğim ,Sıyrıldın diyorum
Ne ben beni dinliyor, ne yüreğim beni...
Beni dinleyen hiç kimse kalmamış, ben beni çoktan terketmişim

Başka bir suret var aşka ...
Kaç bakış gözlerin ardına saklandı, kaç utangaç gülümseme sözcüklerine yüz çevirdi ve kaç gurur kendini feda etti sen uğruna...
Ben sayamadım...

Şüphelerine göğüs geremiyorum artık...
Aşkım burnundan soluyor
Ve ben ona karşı duramam sırtıma ben/siz yüklenmişken
Ya da bir ben var belki
İçinde ben kalmamış...
Bunu ben ayırt edemem...
Bensizken...

Asena Gülsüm Güneş