ben seni değil yalnızlığımı özledim
senin için değil sensizim diye ağlamayı
sana dukunmayı değil seni hayal etmeyi özledim
ben seni değil yalnızlığımı özledim...
başımı omzuna yaslayıp uyumaktansa
duvarlara yaslanıp ağlamayı istedim
yokluğunla bu kadar dost olmuşken
senin olmak istemedim
ben seni değil sensizliğimi
benseni değil yalnızlığımı
ben hıçkırıklarımı isyanlarımı
ben sensiz beni özledim
seni uzaktan sevmek içime bukadar yer etmişken
çıkarıp atamadım sensizliğimi içimden
kaldıramadım seninle olmayı
sensizliğine beni bu kadar alıştırmışken
dönmeni kabullenemedim
beni bu kadar sevmenide
sevme beni bukadar
ben seni değil sensizliğimi sevmişken
beni sevebilme ihtimalin
sıfırın altında bir hayalken
ve ben hergece seni kuraren
vazgeçemedim düşlerimden
şimdi git ne olur
bu itiraflarına bi cevap olsun sadece
ben çoktan kabullendim sensizliğimi
yıllar önce olduğu gibi
sen benim okunmamış mektuplarım
yazılmamış satırlarım
bilinmeyen sırlarım
ve keşfedilmemiş sevdamsın
sen gizlisin, saklısın
ve öyle kalmalısın
çünkü sen bana yasaksın....