Ben Seni Böyle Sevdim Sevgili...
Ben Seni Sevdim... Ben Böyle Sevdim Seni...
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değildi önce seni gören, yüreğimdi. Sen önce kanıma karıştın, soluduğum havaysa sendin zaten. Aldığım nefesle, damarlarımdaki kanla gelip oturdun yüreğime. Başka yerde de olamazdın ki zaten.
Sen benim en çok değer verdiğim yerde yüreğimde olmalıydın, orada da kalmalıydın. Çok fazla aşka ev sahipliği yapmayan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi birini. Herhangi bir konukta değildin aslında.
Bu yüzden de ne ağırlanma faslı vardı, nede uğurlanma olabilirdi. Sen artık o yüreğin gerçek sahibiydin...
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya. Ben dört mevsim baharı yaşadım hep senle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gök kuşağı sönük kaldı, senin renklerinin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya' ydın pembeliğinde.
Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı bir güldün. Kırmızıydın kor bir ateş gibi ve maviydin olanca derinliğinle. En çok da bu renkle anmayı sevdim seni. Denize, suya tutkundum, seni denizsiz, denizi sensiz düşünemedim hiç...
Seni severken ben dünyayı da sevdim, insanları da.
Kendime bile dar gelirken ben, içinde sevgi dolu ve herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın en tahammülsüz olduğum anlarda bile düşünmek, adını fısıldamak yetti bana.
İçimdeki sevinç, coşku yüzüme yansıdı, güldüm kimi zaman ama çoğunlukla kahkahalar attım, deli dediler.
Beni böylesine güldüren senin sevgindi. Ve ben kaygısız, içten gülüşün demek olduğunu, nasıl güzel bir duygu olduğunu seninle anladım...
Her şeye ve herkese rağmen sevdim seni. Güçlüydüm sevgimle ve aşamayacağım hiçbir engel yoktu.
Koca bir kente yada uzak mesafelere değil, koca bir ülkeye, dünyaya kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, silah içindeki mermi gibi patlamaya hazır hissederdim kendimi.
Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi yakar, eritir, kül ederdim.
Sana ulaştığımdaysa sakin bir suya dalgasız bir denizde dönüşürdüm. Ve o denize bir tek sen, sadece sen girebilirdin...
Sevdim seni. Sana hayrandım da. Her halin çekti beni.
Duruşunu, yürümeni, uyumanı, gözlerini ışıl ışıl yeni bir güne açmanı, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim, suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, kıskançlıklarını, sitemlerini, korkularını sevdim.
Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı, ele avuca sığmaz sevdanı sevdim en çok da. Seni ve sana ait olan sevgimi anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle yeterince anlatacak kadar derin olmadı. Seni severken hiç yorulmadım.
Çünkü sen yaşam kaynağımdın. Her gün yenilendim seninle. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa sen tamamladın. Ölmeyecektim artık çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Evet Ben Seni Böyle Sevdim....
Sevdim İşte Ötesi Yok......