cokca yazmaya başladı beynim
kurgulayıp kurgulayıp unutmaya calışıyor coğu hayali
hayal kurmak bile gercekci olmalı
bazen kuruyorum sonra "yok ya bu asla olmaz
hayalde bile olmaz" diyip reset atiyorum
ama cok güzel, öyle bir güzel ki
tüm asla mı kenara itip gözlerimi kapatıyorum
en azından hayalimde yaşayayım o anı
sonra bir korku sarıyor " ya öldüğümde bunlar ortaya cıkarsa?"
delirmeye başlıyorum..
hayalimde bile kimseye değer veremiyorum
ve bi keşke daha yüklüyorum, taşıyorum sırtımda
yükledikce kamburlaşıyor, cirkinleşiyorum
cirkinleştikce aşkım azalıyor
azaldıkca tükeniyorum
yakında ölürüm.
