-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
bir gülüşün etkisi kalmış sanki üzerimde gitmeyen
güzel gören gözler var
ama gözümün görmediği
sıcakların icinde donan bi ten var
kolay vazgecisler, cabaları cok gören bedenler
huy huydur işte cıkmıyor candan
pis kıyılara vuruyorum her daim
güzeli elimle iterek.
kendime gel artık kendim
biri beni güldüre bilir mi diye diye son baharı getirmişim kapıya
yani şöyle ki beklentiler belkide bir daha ki yazda veya gözümün önünde
mesela yeni işimim verdiği mutluluk
cocukların tebessümü
artık büyüdün hissi
ve bir cok şeyin etkisi
kısaca ben zaten her zaman kendimi güldürmüşüm
gerek kalmamış başka mevsimlere
hayatta kalmak. savaş bunun için. sebepler bulup zaman geçirmek için. düşününce “ben nasıl geldim bu konuma?” diye, gözyaşları dökmek ve acımak kendine. anlamsızlaşan hedefler, boşa harcanan zaman. doğrularının değişmemesi ve bu yüzden acı çekmen. kendini avutman her düştüğünde, “doğru olan buydu ve sen doğruyu yaptın.”, diyerek. peki ya yetmiyorsa? hiçbir zaman geç değil mi gerçekten? ya artık dayanacak gücün kalmadıysa? güçlü görünmek artık çok daha fazla çaba gerektiriyorsa? sonu soru işareti ile biten cümlelerin çoğaldıysa ve cevaplar yoksa. geçecek demek avutmuyorsa. hep seni bulacaklarsa senden olmayanlar. canını yakacaklarsa. her kabın şeklini alan su olmak ne kadar kolay esasında. korkuyorsan kendinden, bazen kontrolünden çıkan öfkenden. bir anlık cesarete bakıyorsa esaretinin sonu. savaşını kaybetmiş değil misindir?
cok güzel, sağlam bi paylaşım olmuş
tesekkürler :hi:
mevsim mi carptı ne oldu bilemiyorum
halsizlik cöktü uzaklardan üzerime
sürekli uyusam diyorum, doğru olur mu
veya yorganın altından cıkmasam bahar gelene kadar
güneşin sıcağı vurmadan sevemiyorumda
hissizleşmemin sebebi son bahar mı diye sorgular oldum
insanlar yaklaştıkca yorgana daha bi sarılır oldum
hic bu kadar yalnız kalmamıştım
aşkım kelimesini sevmeyen ben aşkım demesini bile özlemişim
her neyse özel olan şeylere cok uzak kalmışım onu anladım
bi sevgilim olsa şöyle uyuyamam sanırım
bi nevi stajer olurum :u1:
tamam sus bence uyu artık ic sesim :asd:
not: koca istiyim gel beni al gibi oldu ama öyle degil aslında
sadece bi tuhafladım