Jose
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Nisan 23, 2014
-
- Mesajlar
- 9,977
-
- Tepkime puanı
- 96
-
- Puanları
- 308
-
- Yaş
- 33
Şuana kadar kendimi tanıtmamışım,şuan niye tanıtma gereği duyuyorum bilmiyorum açıkcası.
İçimden gelen ses'e engel olmak yerine megafon olmayı seçtim bu kez.
Yaradan'ın hadi git bakalım dünyadaki yaşam ve ailen seni bekliyor demesiyle;
30 Mart 1993 tarihinde Bitlis'de dünya'ya geldim.Büyük ihtimalle ağlayarak gelmişimdir bende.Orası ayrı bir hikmet aslında 9ay boyunca tekme atarız,yeriz içeriz anne karnında hiç sesimiz çıkmazda doğarken dünya'ya merhaba derken neden ağlarız bilemiyorum açıkcası.
Günler,aylar geçtikçe büyüyordum bende,çocukluğum evin önünde bulunan kavak ağaçları arasında geçti diyelebilirim.Komşu çocuklarıyla sabahın 7sinde atardık kendimizi oraya hava kararana kadar.Neler yapmazdık ki ya,arabacılık oynardık elimizde bir ağaç parçası, yedi kule oynardık,Pokemon tasolarıyla oynar,topaç çevirirdik.
Çocukların hayalleri meşhurdur ya da meşhur değilde sempatik gelir insana diyelim, ben çocukken büyüyünce bu ya da şu olmak istiyorum diye hayal etmedim,hayalimde bir meslekte yoktu açıkcası. Sadece habire kendi kendime söylenirdim ya lütfen yağmur yağmasın lütfen kar yağmasın, çocuk halimle yağmurla,karla ne işim var diyebilirsiniz yahu dam topraktı su sızdırıyordu evin içinde kovalar olunca çoraplarımı top yapıp futbol oynayamıyordum rahat :/
Okul çağına geldim okudum büyüdüm, büyüdüm okudum ilkokul,ortaokul,lise derken işte 12 yılımızı okumakla geçirdik.
Şunu çok samimi söylüyorum; eğitimi bilemem ama öğretimi tam anlamıyla alamadık. 5 sene ingilizce dersi gösterdiler 5yılın bütün özeti;
What iş your name
-My name is falanca..
Bu durum diğer tüm dersler için de böyleydi. Herneyse benim bir meslek hayalim liseden mezun olduktan sonra oldu nasıl bir hiçlik varsa içimde artık bilemiyorum :/
Polis olmayı çok heves ettim,mülakatlarına girdim,mülakatı geçip sınava kaldım,sınava girip Rize Pmyo kazandım fakat bir hiç uğruna şahsıma açılan bir mahkeme var diye güvenlik soruşturması olumsuz çıktı ve okuyamadım orada.
Sonra ki yıllarda denesem yapar mıydım ? Belki evet yapabilirdim ama hevesim gitmişti. Hayal etmemek en iyisi diyerek şimdi yaşantımı sürüyorum benim amacım hedefim bir gelecek planım yok.
Yahu üniversite okumayı da denedim ama yok olmadı orada da dikiş tutturamadım.
Tökezleye tökezleye gidebildiği yere kadar gitmek başarı olacak benim için.
Saçlamadığımın farkına yazının sonunda vardım, neyse yahu okumaya sondan başlarsınız da nedir yani bu niye yazdı bunu?
Diye hayıflanmazsınız inşallah /:
İçimden gelen ses'e engel olmak yerine megafon olmayı seçtim bu kez.
Yaradan'ın hadi git bakalım dünyadaki yaşam ve ailen seni bekliyor demesiyle;
30 Mart 1993 tarihinde Bitlis'de dünya'ya geldim.Büyük ihtimalle ağlayarak gelmişimdir bende.Orası ayrı bir hikmet aslında 9ay boyunca tekme atarız,yeriz içeriz anne karnında hiç sesimiz çıkmazda doğarken dünya'ya merhaba derken neden ağlarız bilemiyorum açıkcası.
Günler,aylar geçtikçe büyüyordum bende,çocukluğum evin önünde bulunan kavak ağaçları arasında geçti diyelebilirim.Komşu çocuklarıyla sabahın 7sinde atardık kendimizi oraya hava kararana kadar.Neler yapmazdık ki ya,arabacılık oynardık elimizde bir ağaç parçası, yedi kule oynardık,Pokemon tasolarıyla oynar,topaç çevirirdik.
Çocukların hayalleri meşhurdur ya da meşhur değilde sempatik gelir insana diyelim, ben çocukken büyüyünce bu ya da şu olmak istiyorum diye hayal etmedim,hayalimde bir meslekte yoktu açıkcası. Sadece habire kendi kendime söylenirdim ya lütfen yağmur yağmasın lütfen kar yağmasın, çocuk halimle yağmurla,karla ne işim var diyebilirsiniz yahu dam topraktı su sızdırıyordu evin içinde kovalar olunca çoraplarımı top yapıp futbol oynayamıyordum rahat :/
Okul çağına geldim okudum büyüdüm, büyüdüm okudum ilkokul,ortaokul,lise derken işte 12 yılımızı okumakla geçirdik.
Şunu çok samimi söylüyorum; eğitimi bilemem ama öğretimi tam anlamıyla alamadık. 5 sene ingilizce dersi gösterdiler 5yılın bütün özeti;
What iş your name
-My name is falanca..
Bu durum diğer tüm dersler için de böyleydi. Herneyse benim bir meslek hayalim liseden mezun olduktan sonra oldu nasıl bir hiçlik varsa içimde artık bilemiyorum :/
Polis olmayı çok heves ettim,mülakatlarına girdim,mülakatı geçip sınava kaldım,sınava girip Rize Pmyo kazandım fakat bir hiç uğruna şahsıma açılan bir mahkeme var diye güvenlik soruşturması olumsuz çıktı ve okuyamadım orada.
Sonra ki yıllarda denesem yapar mıydım ? Belki evet yapabilirdim ama hevesim gitmişti. Hayal etmemek en iyisi diyerek şimdi yaşantımı sürüyorum benim amacım hedefim bir gelecek planım yok.
Yahu üniversite okumayı da denedim ama yok olmadı orada da dikiş tutturamadım.
Tökezleye tökezleye gidebildiği yere kadar gitmek başarı olacak benim için.
Saçlamadığımın farkına yazının sonunda vardım, neyse yahu okumaya sondan başlarsınız da nedir yani bu niye yazdı bunu?
Diye hayıflanmazsınız inşallah /: