Ben hep beklerim, sen hiç gelme

Ben hep beklerim, sen hiç gelme
06 Nisan 2015

Bekledim...
Bekleyişlerimin adı oldu tüm gidişlerim.
Adını koyamadığım uçsuz bucaksız gönülden kaçışlarım.
Kime baksam göremedim gözlerinin ışığını ve
Bekledim birgün gelirsin diye.
Bile bile bekledim.
Kendimi yakarak, atarak içimdeki volkanlara...
Kimi ansam çıkmaz sokaklarına düştüm.
Şimdi, kimi ansam çıkmaz sokaklarıma düştün...
Bir bir gezdim gönül mabedimin dar sokaklarını.
Bulunmayışlarını, olmayışlarını yazdım duvarlara santim santim...
Bir devrimdi aşkın gözlerimde yasakladılar..
Bombalar yağdırdılar yine vazgeçmedim.
Parmaklıklar ardına tıkıldı aciz kalbim.
Ben.. Yine bekledim.
Özgürlüğümü feda etmiştim devrim ateşlerime.
Seni bilmiştim sadece, sanaydı direnişlerim..
Sen gelmedin...
Şimdi avuçlarımda 'cam kırıkları'kanıyor ellerim..
Şimdi yüreğimde 'can yıkıkları' harabede kalbim...
Bekledim...
Sabhlar oldu, ezan sesleri doldu kulaklarıma.
Sonra güneş battı terketti oda.
Gece çöktü sırtıma gün geçti, hafta bitti, ay ışığını çekti üstümden...
Ben hep bekledim.
Yağmurlar yağdı, kar kapladı beyazlığı kara bulayarak örttü tüm umut çiçeklerimi...
Bahar geldi sonra. Kuşlar cıvıldaştı, ağaçlar birbir yaprak açtı...
Bekledim..
Kaç mevsim, daha kaç kış, kaç bahar, kaç yaz geçti içimden ama ben hep bekledim...
Sen,
Gelmedin...
Gelme!
Işığımı söndüreceksen
Her mevsime sırt döndürtceksen
Yaz günü üşütüp, kışları yakacaksan gelme..
Ben hep beklerim,
Sen hiç gelme...​