F
Fenerbahçe
Ziyaretçi
Ziyaretçi
ben en çok seni sevdim.
çünkü aşk hayatına gözlerimi,
seni sevmekle açtım sevgilim...
adının harflerinden bir dünya yarattım kendime..
yokluğuna izbe hayaller biriktirdim..
körpe umutlar bahşettim yüreğime.
en çok seni sevdim ben...
çünkü kimseyi özlememiştim böyle daha önce..
çünkü kimse öyle aşk gibi,
öyle dünya gibi,
öylesine değil, ölümüne düşmemişti yüreğime..
öyle düşündükçe kimse yormamıştı zihnimi bu denli..
daha önce hiç boş kalmamıştı böyle ellerim...
böyle çaresizliğin dibine vurmamıştı hiç çabalarım..
el ele tutuşan bir çift görünce, hiç sızlamamıştı yüreğim..
en çok seni sevdim ben..
gözyaşlarımla boyadığım acıların ardında,
hıçkırıklarıma meze olurken adın,
yaşamla ölümün arafında,bir tek ben kaldım..
ve meçhul bir yaşama sevinci belirirken içimde,
benle aşkın arasında bir tek sen vardın..
ben en çok seni sevdim...
şarkıların hüzün makamında dolaşırken yüreğim,
bütün konuşmaları terk edip sustum..
bu şehrin bütün köşebaşlarını sardıkça seninle karşılaşma ihtimali,
en çok seni sevdim ben..
yokluğun incittikçe hayallerimi, incindim..
adın bir jilet gibi kestikçe bütün senli yanlarımı,
sensizliğime düş kırıkları ektim..
o kadar zor geldi ki seni unutma girişimleri,
giriştikçe, kendimi kaybettim..
ve kendimi unutur gibi,
en çok seni sevdim ben..
hep buruk bir hüzün bıraktı yüzümde sana olan sevgim..
hep beni benden etti sensizliğin..
kırık dökük bir sonbahar gibi,
kaldı hasretin bende..
ama yinede...
en çok seni sevdim ben..
çünkü en çok sen acıttın sevgilim..
çünkü en çok sen acıttın..
İsa Ulufer ( düşportacı )
çünkü aşk hayatına gözlerimi,
seni sevmekle açtım sevgilim...
adının harflerinden bir dünya yarattım kendime..
yokluğuna izbe hayaller biriktirdim..
körpe umutlar bahşettim yüreğime.
en çok seni sevdim ben...
çünkü kimseyi özlememiştim böyle daha önce..
çünkü kimse öyle aşk gibi,
öyle dünya gibi,
öylesine değil, ölümüne düşmemişti yüreğime..
öyle düşündükçe kimse yormamıştı zihnimi bu denli..
daha önce hiç boş kalmamıştı böyle ellerim...
böyle çaresizliğin dibine vurmamıştı hiç çabalarım..
el ele tutuşan bir çift görünce, hiç sızlamamıştı yüreğim..
en çok seni sevdim ben..
gözyaşlarımla boyadığım acıların ardında,
hıçkırıklarıma meze olurken adın,
yaşamla ölümün arafında,bir tek ben kaldım..
ve meçhul bir yaşama sevinci belirirken içimde,
benle aşkın arasında bir tek sen vardın..
ben en çok seni sevdim...
şarkıların hüzün makamında dolaşırken yüreğim,
bütün konuşmaları terk edip sustum..
bu şehrin bütün köşebaşlarını sardıkça seninle karşılaşma ihtimali,
en çok seni sevdim ben..
yokluğun incittikçe hayallerimi, incindim..
adın bir jilet gibi kestikçe bütün senli yanlarımı,
sensizliğime düş kırıkları ektim..
o kadar zor geldi ki seni unutma girişimleri,
giriştikçe, kendimi kaybettim..
ve kendimi unutur gibi,
en çok seni sevdim ben..
hep buruk bir hüzün bıraktı yüzümde sana olan sevgim..
hep beni benden etti sensizliğin..
kırık dökük bir sonbahar gibi,
kaldı hasretin bende..
ama yinede...
en çok seni sevdim ben..
çünkü en çok sen acıttın sevgilim..
çünkü en çok sen acıttın..
İsa Ulufer ( düşportacı )