Ben Anneyim... - Zübeyde Taşkın

Konu sahibi son olarak 4 gün önce görüldü
Ben Anneyim...

Kusursuz olmaya çalışmadım hiç,
Kusursuz olunmaz ki...
Harika, mükemmel, müthiş, fevkelade...
Nasıl, neye, kime göre...
Bunların ölçüsünün ölçüsü ne?
Kim tartar, kim terazisine koyar.
Ben anneyim.
Kusursuz olamadım, annem gibi.
''Senin için canımı veririm'' demek anlamsız.
Analık doğamda var bu zaten...
Ben anneyim.
Doğuran, bakan besleyen, büyüten.
Ne yaptımsa senin için, işgüdüsel
Fazilet, fedakarlık ya da angarya değil.
Şimdi bir ok saplanıyor yüreğime,
Kesik kesik, damla damla.
Usul usul, sessiz sessiz,
Boğuk boğuk hıçkırıklara karışan.
Megafondan çıkmışcasına gürleyen sesin,
Dört nala turluyor beynimi.
''Bizim için katlanamaz mıydın? ''
Katlanırdım, ben de inan,
Eğer içimde tutabilseydim düşüncelerimi.
Hapsedebilseydim ruhumu, daracık hücrelere.
Sığamadım bebeğim,
Siğdıramadım kendimi dört duvar karelere.
Bildiğim bir şey vardı sadece...
Devam edişim yok oluşum.
Başkaldırdıysam, meydan okuduysam,
Hayata ve dünyaya.
Nasırlanmış korkularımdan arınıp.
Önce sizin için bebeğim,
Kendim içindi sonra,
Ve tüm insanlık için.
 
Geri