Ben affettim RABBİM affetmesin !

Ben kimseye asla kolay kolay beddua etmem,edemem.Hatta beddua edilmeyi hak edene bile susmayi tercih ederim. Bende öyle bir vicdan var ki ,canımı yakanın asla canını yakamıyorum.. Belki çok canımın acımasındandır bilemiyorum..Benim canımı yaktı diye bende onun canını yakayım diye kısasa kısas da olmadı hiç, yapamadım. Ben ilahi adaletin adilliğine sığındım, güvendim her daim. Canımı yakana beddua etmek yerine ,onu ,canının sahibine havale ettim. O herşeyin en iyisini bilir dedim.. Çünkü bir insana beddua etsem o akşam gözüme uyku girmez.Icim zaten hiç rahat etmez.
Başkalarını üzmektense kendimin üzülmedi daha mantıklı geliyor bana her zaman. O başkaları beni acitanlar ,kıranlar ve paramparça edenler olsa bile yine de başkasına gelmesin bana gelsin diyorum.
Beddua etmiyorum ama seven insanların tertemiz duygularını kirletenleri de Rabbim affetmesin. Sevdiği için elinden gelenin fazlasını yapanları değil, elinden ve kalbinden gelenin fazlasını yapanları yaptığı onca şeyi ayaklar altına alanları da Rabbim affetmesin .Sevdiği için ev olmak isteyenleri sokakta bırakanlarida..
SEVEN gitmesin. Sevmeyen hiç gelmesin. SEVEN sevdiğini hissettirsin ,sadece söylemekle yetinmesin .
Ben bir çok insanı vicdanım yüzünden affettim RABBİM. Ama nolur sen sakin affetme. ÇÜNKÜ zarar verdiler ,kuluna verdiğin tertemiz ,sana inanan o kalbe.. Ben affettim ,sen lütfen affetme ..